Mary Shelley’nin bu eseri 19-20 yaşlarında yazdığını öğrendiğimde gerçekten çok şaşırdım. O yaşlardaki birine göre yazım dili ve kurgusu müthiş. Shelley sadece bu kadar yetenekli olmakla da kalmamış bilim kurgunun da temellerini atmış. Klasik okumayı sevenlerin mutlaka okuması gereken bir kitap. Frankenstein adı söz konusu yaratığın adı değil, yaratıcısı olan Victor’un soyadıymış, aslında o yaratığın bir adı bile yok. Sefil, zavallı, iğrenç yaratık olarak anılıyor. Ama okurken bu iğrenç yaratığa bile empati duyduğum yerler oldu. Çünkü onun canavarlığı insanların ona yüklediği anlamlardan kaynaklanıyor. Onun sefil ve zavallı olması sadece yaratıcısı onu öyle yarattı diye değil, yaratıcısı dahil bütün insanlar tarafından dışlanması, toplumda bir yerinin olmayışından kaynaklanıyor. Güzelliğin iyi, çirkinliğin kötü olarak adlandırıldığı bu dünyada ön yargılar değil midir görünenin ötesindeki güzelliği görmeye engel olan? Aslında kitap bir korku romanı olmaktan ziyade insanın kendi yarattıklarıyla yüzleşmesini konu ediniyor, insanın karanlık taraflarını ele alıyor. Zaten korkunç olan da bu değil mi?

1000Kitap