■ Abdullah bin Amr, sabah namazlarından sonra yatmaz, evlad-ü iyâlini yatırmaz, komşularından yatanları da uyandırır ve sabahın o saatlerinde şöyle haykırırdı: Kalkın ne olur kalkın ! Bu vakit yatma vakti değil, ilahi tecellilere ve ilahi bereketlere muhattap olma vaktidir. Vallahi ! Bu vakitlerin bereketi insana cennet kazandırtır.
■ Ey Abdullah (bin Amr) ! Bende bazen oruç tutar, bazen tutmam. Gecenin bir vaktinde Rabbimle başbaşa olurum ama ailemle de vakit geçiririm. Unutma her hak sahibinin sende hakları vardır. Bedenin bir hakkı var, ailenin bir hakkı var, komşuların bir hakkı var ; tabii ki Allah'ın bir hakkı var. Sana düşen her hak sahibine hakkını vermendir. Bu benim yolumdur; kim benim yolumdan yüz çevirirse benden değildir.
Sayfa 408 - Kaynak: İbn Abdilberr, el-istiâb, III, 86,87; Zehebî, Siyeru A'lâmi'n- Nübelâ,III,85. / Bahsi geçen hadisin bir kısmını alıntıladım. Tamamı için (Cep Boy Sahabe İklimi, Cilt 3, s.407- 408'e bakınız.·Kitabı okudu