Torun Timeşek
@Amanha
Tavoloji
Dede mesleği
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Bölüm 3Edebiyat
Değerli kişileri yüceltmezseniz, halk arasında rekabet olmaz.
Zor elde edilen nesneleri değerli kılmazsanız, halk arasında hırsızlık olmaz.
Arzu edilecek şeyleri göstermediğinizde, halkın kalbi karışmaz.
Bu nedenle, bilge kişi:
Zihni boşaltır,
Karnı doyurur,
Hırsı zayıflatır,
Kemikleri güçlendirir.
Halka sürekli olarak bilgisizlik ve arzusuzluk aşılar,
Böylece bilgili olanların cesaret edememesini sağlar.
Eylemsizlik ilkesini uygular ve her şey yolunda gider.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hiçbir Şey Mantıklı Değil
#Bölüm 10 : Truva Savaşında Bir At 🐎
Tarih, M.Ö. 12. yüzyıl civarı… Akalar, kraliçeleri Helen’i geri almak için Truva’ya saldırıyor.
Sparta Kralı Memiş’in sağ kolu olan dedem, tarihte ilk kez kafasını kullanarak, Truva şehrine girmenin tek yolunun kocaman bir at heykeli yapmak ve içine asker doldurmak olduğunu söylüyor.
Sparta Kralı, o güne dek hiçbir işine yaramayan, sırf sevaptır diyerek tuttuğu sağ kolunun fikrini duyunca şaşkına dönüyor. "Tamam, yapalım şu atı."diyor.
Dedem, beynini ilk kez kullandığından daha büyük faydalar sağlayabileceğine inanmış olmalı ki, atın çiziminden yapımına, şehir krokisinden askeri stratejiye kadar her şeyi kendi yapmak istiyor.
Kral, yine sevaptır diyerek, "İyi, yap madem." diyor.
Dedem, bir elinde harita, bir elinde çekiç, at yapmaya ve atın gideceği yolu planlamaya başlıyor. Üç ayın sonunda, kocaman bir ahşap at ve içine binecek 30 asker hazır oluyor.
Önde, içinde askerler saklı olan at; arkada gizlenerek ilerleyen ordu, Truva şehrine varıyor. İşte olaylar tam da burada karışıyor.
Gecenin en karanlık saatinde askerler attan çıkıyor, ordular şehri kuşatıyor, dedem de Truva’ya iniyor. Ancak herkes önce gizlice Yunan askerlerini öldürüp Helen’i aramaya koyulurken, Yunan ordusu durumu fark edip savunmaya geçiyor. Kanlı bir savaş başlıyor.
Bir zindanda hapsedilmiş halde Helen’i bulan dedem, onun güzelliği karşısında şaşkına dönüyor. İlk görüşte aşk dedikleri olay işte tam o anda gerçekleşiyor. Helen’i zindandan çıkarıyor, bir siyah ata bindiriyor, ardından kendisi de atlayıp sürüyor günlerce.
Helen, onca orman yolunun arasında kendi memleketine benzeyen tek bir yer bile göremeyince dayanamayıp soruyor:
"Nereye götürüyorsun Timeşek?"
Dedem gururla cevap veriyor:
"Seni kaçırıyorum Helen, bizim köye götüreceğim. Anneme gelin
"Öyle uzun yaşanmışlar vardır ki, pek az yaşamışlardır. Şunu anlamakta geç kalmayın, doya doya yaşamak yılların çokluğuna değil, sizin gücünüze bağlıdır."
Montaigne
BÖLÜM 9: URANÜS MESELESİ
Diğer gezegenlerde işler ne durumda bilemiyoruz ama iki gezegende cidden bir sıkıntı yaşanmaktaydı.
Sebebi yine dedem.
O zaman yıl 1781. William Herschel, gökyüzüne merakı bir hayli yüksek bir gözlem evinde gece gündüz teleskobun başında. Gündüzleri gökyüzünü seyrediyor, akşam olunca kütüphaneye kapanıp sabaha kadar gördüklerini resmediyor.
1781 yılının Mart ayına gelindiğinde, Herschel her zamanki gözlemlerine devam ederken gökyüzünde daha önce fark etmediği, yıldız olmadığından da emin olduğu bir cisim görüyor. Yaklaşık 13 gün süren çalışmasının ardından, 13 Mart'ta yeni bir gezegen keşfettiğine kanaat getiriyor.
O sırada gözlemevinin arşivcisi olan dedem, William’ın bütün çalışmalarına şahit oluyor. Her gün "Ne buldun kurban olayım, bana da göster!" diye William’ın başının etini yiyor. Adam artık bıkmış olacak ki, bir gün "Gell Allah kahretmesin, anlatayım bari!" diyor.
Dedem geçiyor teleskobun başına, William ne gösteriyorsa inceliyor. Akşam olunca kütüphaneye kapanıp William’ın bütün notlarını didik didik ediyor. Diğer çalışanlar "Başımıza astrolog olacak herhalde!" diye dalga geçiyor ama dedemin umurunda bile değil. Çünkü o, henüz adı konmamış bu gezegene tarif edilemez bir yakınlık hissediyor.
William keşfini duyurmak için dergilere gidiyor. Ama dergiler olayın ciddiyetini kavrayamamış olacak ki "Haber değeri yok!" diyerek reddediyorlar. Bunun üzerine William, Uzay Enstitüsü başkanına, oradan da bakanlığa ulaşıyor. Keşfinin gerçekliği kabul edilince, gezegenin resmî olarak duyurulmasına karar veriliyor. Kendi soyadını vermeyi düşünen William, bir ön yazı hazırlayıp matbaaya yolluyor. Basımın iki ay süreceğini söylüyorlar.
O sırada William teleskobunun başında, vereceği demeçleri, flaş ışıklarını, mikrofonları hayal ederken içerden bir