Karşı taraftan seninle ilgili bir algı satın almaya çalıştığında,bil ki en çok kendine yabancılaşırsın .”Aslında ben kimim ?” sorusunun cevabını bulamazsın.Çünkü artık sen de bilmiyorsundur kim olduğunu.
Başkasında yaratmaya çalıştığın algı ne ise,O algının insanı gibi davranmaya çalışırsın ki zamanla bu bir alışkanlığa dönüşerek seni sana bile unutturur.
Öyle insanlar gördüm ki ,
Kusurları yoktu ,
Ama insanların kusurları hakkında konuşuyorlardı,
Allah onlara kusurlar yarattı!
Öyle insanlar gördüm ki
Kusurları vardı!
Ama diğer insanların kusurları hakkında sustular
Allah onların kusurlarını gizledi.”
İnsan bilginin efendisidir, bilgi insanın değil. Öğrenmenin zararı olmaz derler ama dikkat etmek lazım, amaçsız bilgi maymuna çevirir insanı. Bir de bakmışsın, farkına varmadan bilgiçlik taslamaya, sağa sola tafra yapmaya başlamışsın. Oysa tafra atmak cahillerin harcıdır. Önce bilgi yükünü taşımayı öğrenmeli insan. Kolay iş sanma. Çünkü taştan daha ağırdır bilgi. Bu yükü taşımak sabır ister, metanet ister.
Lüksler zamanla ihtiyaç haline gelir ve yeni zorunluluklar ortaya çıkarır.İnsanlar belli bir lükse alıştıklarında bir süre sonra onu kanıksarlar.Onu yaşamlarında hep bulundururlarsa bir süre sonra onsuz yaşayamaz hale gelirler