Mikayıl Müşfiqin “Əbədiyyət nəğməsi” kitabı əslində yalnız bir şairin toplu əsərləri deyil, bütöv bir ruhun, bir taleyin ifadəsidir. Müşfiq XX əsr Azərbaycan poeziyasının ən parlaq simalarından biridir. Onun şeirlərində həm romantik duyğular, həm vətən və xalq sevgisi, həm də insanın daxili aləminin incə çalarları qaynayır. “Əbədiyyət nəğməsi” adının özü belə Müşfiqin poeziyasının zamana sığmayan gücünü göstərir: o, gənc yaşında qətlə yetirilsə də, sözü və səsi xalq yaddaşında əbədiləşdi.
Eğer insanlar sürekli geçmişteki acıları canlandırmak uğruna bu denli çaba harcayacaklarına… kayıtsız bir şimdiye katlansalardı, çektikleri acı daha az olurdu.
Gemc Wetherinin “Acıları” əsəri insan ruhunun daxili sarsıntılarını, ağrı və əzabların insan taleyində buraxdığı dərin izləri ifadə edən bir kitabdır. Yazıçı gündəlik həyatda çox vaxt gizlədilən hissləri üzə çıxarır və oxucunu sanki öz iç dünyasına baxmağa vadar edir. Kitabda kədər, itkilər, ümidsizlik və həyatın çətinlikləri əsas mövzu kimi çıxış etsə də, müəllif bu acıların eyni zamanda insanı yetişdirən və dərinləşdirən tərəflərini də göstərir