İçimizden her zaman akan düşünceler, resimler ve duygular ırmağı, bu azgın ırmak öyle şiddetli ki, bir başkasının bize söylediği bütün sözlerin, eğer o sözler tesadüfen, tamamıyla tesadüfen kendi sözlerimize uymuyorlarsa, sulara kapılıp gitmemesi, unutulmaya terk edilmemesi bir mucize olurdu. Benim için durum farklı mı diye düşündüm. Ben bir başkasına gerçekten kulak verdim mi hiç? Onu söyledikleriyle birlikte içime aldım mı, içimdeki ırmağın yönünün değişmesine izin verdim mi?
Demek ki başkalarının algılamasının kendisini etkilememesini doğal karşılıyordu Doxiades. Bir insanın buna hiç aldırmaması mümkün müydü? Ve bu, duyarlılık eksikliği miydi? Ya da elde etmek için uğraşmaya değen içsel bir bağımsızlık mı? Gregorius sonunda uykuya daldığında tan ağarmaya başlamıştı.
Yaygın Kaçıngan Düşünceler, Duygular ve Davranışlar
Duygular
* içe dönük
* yılgın
* öfkeli
* baskı altında
* değeri bilinmemiş
* yanlış anlaşılmış
* alıngan
* saldırgan
* soğuk