Kaçıngan bağlanan insanlar ihtiyaç duyduklarında partnerlerinin orada olmayacağı ihtimalinden endişe duyar. Fakat bu inançlarla baş etmek için tam tersi yolu seçerler-yakınlık isteklerini duygusal açıdan bastırırlar ve bağımsızlık rolüyle savunmaya geçerler. Çatışma kişiselleştikçe, durumla aralarına mesafe koyma dürtüleri artar. Partnerden daha uzak hissetmek için devre dışı bırakma stratejilerine (partnerde kusur bulmak gibi) başvururlar.
Çiftler arasında değişen ve ilişkideki memnuniyet düzeylerini belirleyen şey ne kadar fazla fikir ayrılığı yaşadıkları değil, nasıl ve ne konuda ayı fikirde olmadıklarıdır.
Bağlanma araştırmacıları çatışmaların, çiftlerin yakınlaşması ve bağlarını derinleştirmesi için bir fırsat olarak görülebileceğini söyledi.
Kaçıngan kişinin kendinden emin hali savunmadır. Başkalarına kıyasla kendine güvenlerini ve bağımsızlıklarını sıklıkla tazelemek isterler. Kaygılı partner bu dinamik için elverişli bir zemindir. (…) Kaçınganlar genellikle partnerlerinin muhtaç ve yetersiz olduğu oranda bağımsız ve güçlü hissederler.