Beni görüp ürkme diye her yanımı yabani otlarla kapladım Yüreğim ağzımda. Parmağım tetikte. Gözlerim yolda. Gizlendim.Toprağın, çamurun,kayanın ve ağzı var dili yok hayvanların bir parçası oldum. Burada.Gölgenin serinliğinde. Kaç gün geçti. Kaç ay.Kaç mevsim. Çok şey kaybettim.Yine de vazgeçmedim. Umut vardı.Kendi kurduğum. İnandığım. Canımdan can kattığım. Sabır suyuyla emzirdiğim Umut vardı Gazella.Bekledim
Tarifsiz bir acı içindeydi.Kahroluyordu.Adeta ıslak bir havlu gibiydi ve bu havlunun bir ucundan ben, diğer ucundan kadın tutmuş, var gücümüzle,içindeki tüm duyguları son damlasına kadar sıkıp kurutmaya çalışıyorduk onu.