Hakan Encu
@Anji
x.com/han_sterk?s=21&...
Artık halkların değil aşkın, şarabın ve sevginin
ayaklanması var
Gecenin bu vaktinde kar yagiyor tüm nefeslere. Biraz da damlalar var tüm kirlenmisliklere inat safligi barindiran içinde. Karini ayiklamak, bir taç yapmak isterdim ama kar eridi, damlalar islatti tüm gülüşlerimi. Sebepsiz takiliyorum peşine bir sis bulutunun. Karmakarişik düsünce yogunlugunun kanatlarinda havalandim ve zamanin dar bir araliginda boşluktan yuvarlanmişçasina belirsiz bir yarina dogru yol aldim. Daralan bir geceden arta kalan sessizligi yirtmak, sinirlar delmek, sürgünler bozmak istiyorum ama her köse baginda devriye yasaklar yakalar bakislarimi.
Firarlar eklerim sonra not defterime, susmalar barindiran, korkmus ve bir yani hep bozguna ugramis halde. Ve sonra diger yanima sarilmak isterim.
Yakami birakmayan tüm çirkin, kokusmus siritmalara aldiris etmeden, utanmadan, sikilmadan. Dun gibi, tertemiz, çocuk safliginda. Ama bir yanilgidir benimkisi, üstü açiktir şimdi her şeyin, gün yüzüne vurmustur, ulu orta yerde, tüm bakislar üzerimde. Kim ne derse desin, ben ne dersem diyeyim. Kime göre, neye göre! Ama yine ayni yerde ve soluksuz kalmis halde.
Tarih beni affedecek miydi? Ben tarihi affedecek miydim?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Aslında hiçbi' şeyin faydası yok (Ah)
Üç tarafı deniz, dört tarafı acı dolu bir ülkede memleket mi sorun? (Ah)
Bitecekse bir gün hayat isteklerin olsun, olsun (Ah)
Aslında hiçbi' şeyin faydası yok (Ah)
Üç tarafı deniz, dört tarafı acı dolu bir ülkede memleket mi sorun? (Ah)
Bitecekse bir gün hayat isteklerin olsun, olsun (Ah)
“ Evet efendim, yirmi
birinci yüzyılda aklı olan adam fevkalade karaktersiz bir varlık olmak zorundadır, ahlaki olarak buna mecburdur.”
