Bir hikaye var, bir keresinde Tanrı Apollon'u Troya'nın bütün ovaları boyunca kovalamış. Sonunda köşeye sıkışan Apollon güya, "Beni öldüremezsin, ölümsüzüm ben," demiş. "Ah evet," diye cevap vermiş Akhilleus. "Ama ikimiz de biliyoruz ki ölümsüz olmasaydın ölmüştün."
Kimsenin son sözü söylemesine izin yoktu, tanrıların bile.
Sayfa 11
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Benim canımdan ileri arkadaşım, benimle ne güçlüklere katlanan kardeşim,
canımdan ileri Enkidu,
benimle ne güçlüklere katlanan kardeşim
gitti bütün insanların ortak yazgısına!
Üstüne kapanıp gece gündüz ağladım,
izin vermedim gömülmesine
yedi gün yedi gece boyunca
belki çığlıklarımdan uyanır diye,
kurtlar düşünceye değin burnundan!
Onun ölümünden sonra gözüm dünyayı görmedi,
bir çapulcu gibi dolanıp durdum yaban yazıda.
işte senin karşındayım şimdi İçkicibaşı,
görmeyecek miyim ölümü, çok korktuğum ölümü?"
Yüzüm için neden bu kadar hassasım bilemiyorum, ama sana itiraf edeyim benim insan dostum, yüzüme son derece düşkünümdür - ona zarar gelmesi ihtimali beni olağanüstü rahatsız eder. Ama hayır, saçmalık bu, ben ruhumu ölümden kurtarmaya bakacağım. Bırak yüzüme vursunlar, ne olursa olsun! Ruhu bedenden kurtardıktan sonra ne acı kalır ne aşağılanmışlık; askıdaki paltomu dövmelerinden farkı kalmaz...
İlk doğduğu günden itibaren insanların bütün yaptıklarına bir bak, mide bulantısından isyan edersin: Düpedüz sürüdür bu! İnsan binlerce yıldır kendisiyle boş yere savaşmış durmuş ve ruhunu hâlâ acıdan kurtaramamış; insanın bu esir ruhunun takatsizliği artık dehşet verici, korkunç boyutlara varmış, ama nihai Yargıç hâlâ herkesi geleceğim diyerek oyalıyor...Oysa hiçbir zaman gelmeyecek, bak benden sana söylemesi: Şu yaşamda hep bir başınayız ey insan evladı!
"Eskiden beri çocuklarımın en kötüsüydün," dedi. "Şerefime leke sürmeye kalkma sakın."
"Benim daha iyi bir fikrim var. Canımın istediğini yapacağım, sen de çocuklarını sayarken beni aralarına katma."
Bedeni gazapla kaskatı kesilmişti. Taş yutmuşa benziyordu, taş onu boğmuştu.
"Anneme selamımı ilet," dedim.
Dişlerini sıktı ve ortadan kayboldu.
