Anna Molly
@AnnaMolly
31 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Evin çatısının altına bir kırlangıç ailesi yuva yapmış. Üç yavruları var. Akşamları dışarıdaki lambayı özellikle açık bırakıyorum. Işığı sinek ve kelebek çekiyor, kırlangıçlar da onları yakalıyor. Kısa bir süre sonra yaptığım şeyin doğru olup olmadığı konusunda tereddüte kapıldım. Bir türün başka bir türü öldürmesine yardım ediyordum. Evet kırlangıçların daha çok besine ihtiyacı olan yavruları var. Yavrular, itiraz götürmeyen bir bahane. Ama büyük bir ihtimalle kurbana dönüştürdüğüm bu sinek ve kelebeklerin de yavruları var. Kırlangıç yavruları neden sinek lavralarından daha değerli olsun ki? Bir sineği öldürmekle bir fili öldürmek eşit ölçüde cinayet değil midir?
Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı. Veya ekilmiş bir bahçe . Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında, sen orada olursun. Ne olduğu önemli değil, dokununca onu değiştirdiğin ve ellerini çektiğinde sana benzeyeceği bir şeye dönüştürdüğün sürece , derdi. Sadece çim biçen adamla bahçıvan arasındaki fark dokunuştadır, derdi. Çimleri biçen adam orada hiç olmamış gibidir; bahçıvansa bir ömür boyu orada olacak.
O kızın özdeşleşme gücü ne inanılmazdı; bir kukla gösterisini hevesle izleyen ve her gözkapağı titreşimini, her el ve parmak hareketini başlamasından bir saniye önce öngören bir seyirci gibiydi. Ne kadar süre birlikte yürümüşlerdi? Üç dakika? Beş? Oysa bu süre şimdi ne kadar uzun geliyordu. O kız, Montag'ın karşısındaki sahnede ne devasa bir figürdü; zayıf vücudu duvara ne etkileyici bir gölge düşürüyordu! Montag kendisinin gözü kaşınsa kızın gözlerini kırpıştırabileceğini hissediyordu. Kendisinin çene kasları hafifçe gerilirse de kız ondan çok önce esnerdi.
