Mehmet
@Antonius_Block
Biraz İncelememsi Bir Yazı…Edebiyat
Puan vermedi·208 syf.·
2023 16. kitabı
Hakan Günday okumaya Kinyas Ve Kayra kitabıyla başlamıştım. Yazarın tarzını o kadar sevdim ki diğer bütün kitaplarını da okudum. Zamir’i almak için kitapçıya gittim, tesadüfen bu kitabın da yeni çıktığını öğrendim. İki kitabı birlikte aldım. Zaten Hakan Günday okumayalı uzun bir zaman olmuştu, kendimi ödüllendirmek amaçlı ikisini art arda okuyayım dedim.
Bu kitapta yazarın çoğunlukla OT dergisinde yayımlanan öykülerine yer verilmiş. Hepsi birbirinden güzel. Özellikle Bir “Kinyas Ve Kayra Öyküsü”ne gelince çok duygulandım. Bir çok sayfasını ezbere bildiğim ve kitaplığımın baş köşesine koyduğum kitaptan bir parça esintiler görünce çok hoşuma gitti. Okuması çok zevkli, herkese tavsiye ederim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
10/10
2021 52. kitabı
Felsefe-Düşünce kitaplarını çok seven bir okuyucu olarak olarak E. M. Cioran’ın düşüncelerine ve üslubuna hayran kaldım. Daha önce okumuş olduğum Çürümenin Kitabı ve Burukluk kitaplarından sonra Cioran’ın düşünceleri bende müthiş bir merak ve ilgi uyandırmaya başlamıştı. Bu kitapla yazara karşı ilgim kat kat arttı da diyebilirim.
Yazar/Düşünür, sık sık kafamı kurcalayan, tanrı, ölüm, din, hayatın anlamı vs konularında düşüncelerime ışık tuttu resmen. Şahsi kanaatimce; özellikle okumaktan büyük zevk aldığım Nietzsche ile Schopenhauer gibi filozofların öncüsü sayıldığı aforizma tarzı kitaplar arasında E. M. Cioran’ın yazdığı eserler de hatrı sayılır yer kaplamakta olup aynı derecede okumaya değerdir.
Sayfa sayısı az olmasına karşın çok yoğun bir anlatımı ve bazı konularda nispeten katı düşünceler (katılıp katlımamak okuyucuya kalmış) içeren bu kitabı okurken sayfa ilerlemekte zorlandım. Okuduğum her kitapta çok fazla alıntı yapmamama karşın özellikle Çürüme’nin Kitabı ile aynı yazarın Gözyaşları Ve Azizler kitabını okurken her sayfayı hatta kitabın tamamını alıntılayasım geldi.
Aforizma tarzında yazılan ve bir insan olarak hepimizin içini en fazla kemiren ortak temaları (ölüm, din, tanrı vs) kendine has bir üslupla başarılı bir şekilde inceleyen yazarımızın bu kitabını herkese gönül rahatlığıyla önerebilirim. Herkese iyi okumalar dilerim.
Puan vermedi·106 syf.·
2021 24. kitabı
Hayatımda okuduğum en saçma sapan kitap bu olabilir. Okumadan önce kitap konusunda herhangi bir araştırma yapmadım, yalnızca ismi dikkatimi çektiği için okudum. Okumayı düşünen varsa tavsiye etmiyorum. Boş zaman kaybı bence...
10/10
2020 19. kitabı
Dünya klasiği okumaya “Sefiller” kitabıyla başlamıştım ve çok etkilenmiştim. Diyebilirim ki bu kitap beni “Sefiller” den daha çok etkiledi. Bu sebeple bu kitap hakkında birşeyler yazma ihtiyacı hissettim. Ayrıca okurken şöyle bir detayı öğrendim: Victor Hugo “Sefil” sözcüğünü ilk kez bu kitapta kullanmış.
Uzun ve mutlaka okunması gerektiğini düşündüğüm bir önsözle başlayan ve yer yer yazarın gerçek hayatında yaşamış olduğu bazı olayları ana karaktere yaşattığı bir kitap. Suçlunun idam öncesi hissedebileceği duygular, ölüm düşüncesi ve bu cezanın infazını isteyen öfkeli halkın verdiği tepkiler; idam cezasına mahkum edilmiş bir suçlunun gözünden okuyucuya aktarılmış.
Victor Hugo bu kitabında; işlenen suça karşı bir ceza olarak idamın asla bir çözüm olmaması gerektiğini, verilen cezada ölüm cezasından ziyade mahkumun ıslah edilip topluma kazandırılması gerektiği düşüncesini harika bir şekilde işlemiştir. Bu düşünce günümüz modern ceza hukuku sistemlerinin de temel çıkış noktası olmuştur diyebiliriz. (Fakat buna rağmen maalesef şuan hâlâ dünyanın bir çok ülkesinde ve bir çok ülkenin eyaletlerinde idam cezası uygulanmaktadır.)
Tarihsel süreç içerisinde sayamayacağımız kadar idam cezasına çarptırılmış suçlular olmuştur. Bunların kimisi işlediği korkunç cinayetlerden, kimisi düşünce suçlarından kimisi cinsel suçlardan vs. idam cezasına çarptırılmıştır. Fakat gördüğümüz üzere bugün bile; daha önceki dönemlerde, işlenmesi halinde idamla cezalandırılan suç tipleri halen çokça işlenmekte. Bu bize şunu gösteriyor: idam asla bir suçun işlenmesi konusunda kesin bir caydırıcılık niteliği kazanmamıştır. Ve insanlık tarihinin bir utanç kaynağıdır bence.
Bir İdam Mahkumunun Son Günü, özellikle ceza hukukçuları başta olmak üzere herkes tarafından okunmalı. Zira bizim de toplum olarak
9/10
2020 14. kitabı
Koca evrende yalnız mıyız? Bizim gibi akıllı yaşam formlarının başka gezegenlerde, başka galaksilerde olması mümkün müdür? Eğer evrende yalnız değilsek, bizim dışımızda yaşayan varlıklarla iletişime geçmek mümkün müdür? Bu tarz sorular hepimizin kafasını zaman zaman kurcalıyordur ya da kurcalamıştır.
Evrende yalnız yaşamadığımıza ve daha önce dünyayı uzaylıların ziyaret etmiş olabileceği varsayımı üzerine yazılan bu kitapta, bu şüphemizi kuvvetlendirebilecek bir takım varsayımlar mevcuttur. Bunlar ispatlanamadığı için tamamen varsayımdan ibarettir. Öyle olsa bile kitap okunduktan sonra yazarın bazı şüpheleri dikkate alınmaya değer olduğunu hissettiriyor. Özellikle; Piri Reis’in hazırladığı kendi yaşadığı dönemin çok ilerisinde keşfedilen bilgileri de içeren Dünya Haritası’nı nasıl hazırladığı büyük merak konusudur. Mısır’daki Piramitlerin nasıl yapıldığı bugün bile hala gizemini korumaktadır. Sacsachuman’daki duvarların yapılırken tonlarca ağırlıktaki taşların kilometrelerce uzak bölgelerden nasıl taşındığı, binlerce yıl önce yaşadığı düşünülen İnka uygarlığı tarafından kurulan Tiahuanaco Şehrindeki dev heykellerin nasıl yapıldığı ve o dönemler için düşünüldüğünde bugünkü bilgi ve teknolojinin bile yapabilmekte yetersiz kalacağı bu arkeolojik kalıntılar, mitolojik kitaplardaki olaylar ve din kitapları arasındaki benzerliklere yapılan atıflar insanı gerçekten hayrete düşürüyor. Acaba keşfettiğimiz bu tarihi kalıntılar bize bir mesaj mı vermek istiyor?
Oldukça ilginç bulduğum ve okunmaya değer bir kitap diyebilirim...
