Aşağılıyorsun, bizzat kendini aşağılıyorsun ruhum! Kendini onurlandıracağın zaman gelip geçiyor. Çünkü herkesin tek bir yaşamı vardır ve seninki hemen hemen tamamlandı; kendine saygı duyan biri değil, diğer insanların ruhlarında kendi mutluluğunu arayan birisin.
Uykum hâlâ dağdağalı ve Cennet'in kapılarının çok uzaklardan ona dönüp baktıklarında Âdem'le Havva'ya göründüğü gibi hâlâ (Milton'ın müthiş mısrasıyla) -
Korkunç yüzler ve alev alev yanan kollarla dolup taşıyor.
O vakit ne kadar da mânâsız bir kelimeydi bu! Halbuki şimdi ne hazin anıların canlanmasına sebep oluyor! Kimi kederli kimi mesut pek çok hâtıra nasıl da yüreğimi sarsıyor!
'Cehennem'e gönderemezsin beni.'
'Niye gönderemezmişim Cehennem'e?'
'Çünkü hayatım boyunca orada yaşadım.'
Bunun üzerine Tanrı'nın mahkemesinde büyük bir sessizlik olmuş.
'Ne yapalım! Cehennem'e gönderemediğime göre seni Cennet'e göndereceğim.'
'Cennet'e gönderemezsin beni.'
'Niçin gönderemeyeyim Cennet'e?'
'Çünkü onu hiç hayal edemedim."