Emin Taşdemir
@Ardil
Çok küçüktüm, sonra az küçüktüm, daha sonra daha az küçüktüm, daha daha sonra hiç küçük değildim ve şimdi büyüdüm, üzgünüm...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çocuk
Ah lastik papuçlu çocuk
Yaması mı attı yaralarının, nedir bu telaşın
Dönmekten mi yoruldu topaçın
Yoksa başını okşamadan mı yattı Havva anan
Başladı demek büyüme belası
Güvercin uçururken şimdi sen mi oldun acemi güvercin
Rotanı hangi acı çizecek şimdi
Yine de acele etme derim, uyma büyüme sanrısına çocuk
Aldanma bulutların üstünde olduğuna
Yavaş yavaş çırp kanatlarını nasıl olsa varamayacaksın
Gitmekle kalmak arasında sıkışıp kalacak kanatların
Hasret kalırsın iyi şeylere, haberin olsun
Varacağın yerde iyilik zindanlarda çürür
İyilik diyorum çocuk iyilik
Cam şişede sıkışıp kalmış
Boğuldu boğulacak.
Kaç diyorum çocuk kaç
Kaç ve kurtar yüreğini.
Senin yanındayken beni kimse azarlamıyor ve günışığının yüreğimi mutlulukla doldurmasını hissediyorum.
İnsan yüreğinin, bütün sevdiklerini içine alabilmesi için çok büyük olması gerektiğini bilmelisin.