Bedenini bir dünya olarak dolaştığım, dağları, uçurumlarıyla sarıp sarmaladığım. Nerdesin şimdi? Nerde yoksun ki? Uzun, upuzun bir yağmur yağıyor yaşamı boyunca insanın. Yüzeyde kalan her şeyi alıp götürmek, derinlerdeki duyguları beslemek için. Yağmur benim adıma yirmidört yıl üç ay altı saattir yağıyor ve nerde dinecek bilmiyorum artık. Sen bu yağmurun neresindesin? Bütün unutmaları denedim, sonsuza dek anımsayacak kadar.
Sevgilim, hep varolan yitikliğim benim.
Bir şey demiyor önce. Yüzüme bakıyor. Gözleri bana değil, kendi zihnindeki bir resme bakıyor. Bana baktığını fark edince bakışını hemen uzak bir yere kaçırıyor.