Bana göre hakikat bir yıldırım gibi düşmelidir, yoksa etkin olamaz. Hakikati bilen, ondan korkmamalıdır. Hakikat, asla insanın köpeği olmamalı, kimse onu ıslıkla çağırabileceğini sanmamalıdır. Ne tasma takıla bilmeli, ne de yalnızca sözcüklerle tüketile bilmelidir. Ne beslenmeli, ne de ölçülebilirmelidir; en iyisi, onu kendi korkunç dinginliğinde büyümeye bırakmalıdır.