"Çiçekler soluyor,ateş sönüyor
gölge bahçeye sızıyor
duvar saati çok alçak sesler çıkarıyor
adımlarını duyuyorum sanki
rüzgar bana uzaktan gürültüler getiriyor
kapıdan bakarak çaresizce dinliyorum
kimse gelmiyor.
Gündüz ve gece
hep senin dönüşünü bekleyeceğim.“
Hiç düşündünüz mü? Ölen bir insanı gerçekten bir kez daha görebilir misiniz? Ölen bir okula gidebilir misiniz? Ölen bir evde uyuyabilir misiniz? O yıllar öldü. O yılları bize öldürecek biçimde yaşattılar.