asena yılmaz gürbüz
@Asenayilmazgurbuz
Okur ama yazamaz. Düşünür ama anlatamaz.
Acı acı gülmek geliyor içimden.Onca savaş kahramanının yaşam öykülerini,anılarını okuyan ben,sonunda yenilgilerimi mi yazacaktım?Yenilgi...Bu sözcük ağzımdan nasıl çıktı?Yaşamımın bir zafer olmasını isteyecek,umacak kadar kendimi beğenmiş değilim.Yaşamım başarılı olmuş,olmamış ne ayırımı var?Gene de bir burukluk duymuyor değilim.Baş ağrısına benzeyen sıkıntılı bir hüzün ya da.Grçiğ giden günlerimin ve şu saatimin bulanıklığını duyuran...Bir beklentim mi vardı yoksa?Herkes gibi yaşamanın bir anlamı olduğunu sanıyordum da birden boşluğa mı düşüverdim?
Sayfa 13
Reklam
İçimizdeki Şeytan1000Kitap
Puan vermedi
Sabahattin Ali’nin en sevdiğim kitaplarından birisi, ben kitabı okuduğumda Macide’ye çok kızmıştım. Belki de ben ve birçok kadının yaptığı o hatayı yapıp ilişkide anne rolüne girmesi, hayatındaki insanı eş olarak değil de sürekli ilgi gösterecek bir çocuk olarak gördüğüm içindir. İlişkilerde genellikle kadının üstlendiği rol ne yazık ki bu oluyor. Herkes Ömer’e öfkelenirken ben Macide’ye öfkelenmiştim.
Okuduğumda dikkatimi çeken diğer şey ise iletişimsizlik olmuştu. Aslında birbirleriyle en başında çok güzel bir iletişim kurmuşlar belki de bu yüzden birbirlerine bu kadar ısınıp bu kadar sevmişlerdi. Ancak ne yazık ki ilişkinin ilerleyen sürecinde iletişimi tamamen koparmış, birbirlerine yabancılaşmış en sonunda kopmuşlardı.
Kitapta Ömer’in kırılma noktası da iş arkadaşına yaptığı o kötülüktü bence. Ben burada tamamen Ömer’i suçlamıyorum. Belki bambaşka bir arkadaş çevresiyle bambaşka bir insan olabilirdi Ömer ama o karanlık tarafı seçti ne yazık ki.
Kitabı bitirirken insan seçimlerinin hayatının akışını ne denli etkilediğini düşündüm. Ömer’in önünde Macide gibi güvenli bir seçenek vardı, Ömer diğerlerini seçti. Macide de Bedriyi yani güvenli olanı seçti. Hayat hep bize böyle seçenekler sunuyo fark etmesek de, umarım güzel olanı seçeriz :)
Son olarak da, kitabın sonunda Bedri ve Macide kol kola yoldan uzaklaşırken onları yaralı bir köpek gibi gizli gizli takip eden Ömer beni çok üzdü.
Pek az şey seven bir kalp kadar sebatsız,istikrarsızdır. Yine de bütün dünyada, kimse insanın duygularını seven bir kalpten daha iyi anlayamaz. Uyku, seven kalbin en soylu güdülerinden daha güçlüdür. Annesi acı çekmeye devam ederken hava kararmaya başladı. Demliğin ısısı hafifledi; ateşin çıtırtısı, büyükannenin telaşı, homurdanması, mırıldanması, yarım ağızla söylediği ilahiler, hepsi de gagaları ve pençeleri törpülenmiş gündüz rüyalarına, içinde tutku ve acı barındırmayan rüyalara, sarp kayalılardaki elflerin neşesine dönüştü. Gece yarısının tatlı ve ağır mahmurluğu yine kollarından, bacaklarından akmaya başladı ve bilinci, yavaş yavaş, süzgeçten geçen yüzlerce kum tanesi gibi rüya dünyasının boşluğuna aktı, ta ki unutuluş tüm boşluğu doldurana kadar.
KÖYLÜLERİ NEDEN ÖLDÜRMELİYİZ
Puan vermedi
Kitap Bjartur isimli bir çiftçinin lanetli kabul edilen topraklara kurduğu çiftlik evinde geçen ömrünü anlatıyor. Birçok olumsuzluk yaşanıyor ancak karakter pes etmeden herşeye baştan başlıyor. Kitabın dili çok akıcı, betimlemeleri harika, kitabı okurken kendimi de o çiftlik evinde hissettim. Ana karakterden nefret ettim ancak kitabı çok sevdim hatta kitabı okuduktan sonra izlanda videoları izledim kitabı okurken kafamda canlandırdığım izlanda ile izlediklerim aynıydı. Kitabı okurken sürekli aklımda' köylüleri neden öldürmeliyiz' şiirini okudum, Bjartur bu şiirin hakkını veren köylülerdendi. Kitap fuarındaki bir kitapçının önerisiyle alıp okumuştum, ben de herkese okunmasını öneririm.
spoiler-
Asta ile olan ilişkisini kafamda bir türlü konumlandıramadım, konumlandıran ve açıklamak isteyen varsa üzerine konuşmak isterim.
Öyle zamanlar vardır ki, dünya bilinen dünya olmaktan çıkar; öyle zamanlar vardır ki insan,ölümsüzlüğü anlar, ama kendini anlayamaz
Sayfa 489
Reklam