Ayça Açar
@Asinem
Okuyan, dans eden, konuşmak yerine bolca dinleyen...
79 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Ruh, haram akçeyle değil, aşkla aydınlanır."
Aras ve Meriç ne de güzel söylemişler...
Beş ay önce 
Ayça Açar hocamın seçkisi ile birlikte kendi minik okuma kulübümüzde birlikte başladığımız, fakat benim yarısına bile gelmeden bıraktıktan sonra araya aylar girmesiyle, İstanbul gezim dönüşünde elime yeniden aldığım ve yarım bıraktığıma bin pişman olduğum kitaptır Kapalıçarşı...
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve diline, cümleleri kurarken başvurduğu kelime oyunlarına hayran kaldığımı söyleyebilirim. Sizinle sohbet eden bir kitap okuyorsunuz. Barındırdığı tarihi unsur ve olaylarla, kişilerle karşılaştıkça eliniz sürekli bir şeyleri araştırmaya gidiyor ki benim önceden bilmediğim ve kitap sayesinde öğrenmiş olduğum "Mihrimah Sultan Câmii hikâyesi" kendi içimde en çok hoşuma gidenidir...
Manevi bir aşk hikâyesinin, iki mermerinin ebedi aşkının etrafında kurulmuş inanılmaz tatlı bir roman benim için Kapalıçarşı. Kocaman bir tarihin minicik bir kısmının içine götürüyor sizi. O çarşıda dolanıyor, kitabın bir bölümünde Pîr'in verdiği davette buluyorsunuz kendinizi. Film tadında ve oldukça keyifli bir roman.
Kitabı okumama vesile olan sevgili Ayça Açar hocama teşekkür eder, buraya kadar okuyanlara da ben tavsiye ederim efendim...
Bir sonraki İstanbul seyahatimde, Kapalıçarşı'ya uğrayacak olursam gözlerimin Meriç'i arayacağından hiç şüphem yok.
‘’Ah, kimselerin vakti yok. Durup İnce şeyleri anlamaya.’’ Bu dizeleri sana mı yazdılar Osman? Sen neler yazdın bize Osman? Ilık ve huzurlu bir ilkbahar esintisiyle yazmaya başladığın günlüklerini
"Nişanlın neden kafeste?" diye sordum. Halkını sevdiği içinmiş.
"Sen niye buradasın?" diye sordum Nevin'e.
O da halkını sevdiği için buradaymış. Ben büyüyünce halkımı hiç sevmeyeceğim. Halkını sevenler hep kafese giriyor.
Sayfa 23 - Can Yayınları, 32. baskı
