Nisa
@Asintik
Yapılacak, yaşanacak çok şey vardı. Uykunun, hayatından çaldığı bir dakika bile ona göre çok fazlaydı
“Ben de seni özlemeyeceğim Eduard. çünkü ölmüş, buradan çok uzaklara gitmiş olacağım. Ve seni kaybetmekten korkmadığım için, benim hakkımda ne düşünüyorsun, ne düşünmüyorsun, umurumda değil. Bu gece senin için çalarken, kendimi âşık bir kadın gibi hissettim. Harikaydı. Hayatımın en güzel dakikalarıydı.”
Ancak bunlar anlatılan öykülerdi, yaşanan değil. Bu meslekte geçirdiği onca yıldan sonra hep aynı soruyu soruyordu: insanlar farklı olmaktan neden bu kadar korkarlar?
Tanrı hep oradaydı, ama insanlar arayışlarını sürdürmek zorunda hissediyorlardı kendilerini, çünkü yaşamın bir iman gösterisi olduğu gerçeği onlara fazla basit geliyordu.
Her insan tektir, her bireyin kendi özellikleri, içgüdüleri, farklı beğenileri, istekleri, serüven biçimleri vardır. Ancak, toplum her zaman belirli davranış kurallarını herkese empoze etme eğilimindedir, tek tek insanlar ise neden bu kurallara uymak zorunda olduklarını merak etmezler.