" Neden daha önce cesaret edemedin?" dedi. " İşsiz olduğum zaman? Açlıktan süründüğüm zaman? Şimdikinden hiçbir farkım olmadığı, bir sanatçı, bir erkek, aynı Martin Eden olduğum zaman?
Tüm bu gördükleri ve Ruth'un davranışları, Martini ne duygulandırmış ne de heycanlandırmıştı. Bütün bunlar sadece zihnen muhteşemdi, sadece zihnen harikaydı.
"Hayattan hiçbir zaman korkmadım, ama hayata doyacağımı da düşünmezdim. Hayata öyle doymuşum ki, içimde en ufak bir arzu yok artık. Eğer icimde bir parça bile yer kalmış olsaydı, o yer inan ki senin olurdu. Görüyorsun işte, çok hastayım."