Hayat hastalıklı bir şeydi , daha doğrusu hastalıklı bir hale gelmişti; dayanılmaz bir şeydi .”Ölü adam hiç bir zaman dirilmez!” Evrendeki yegane hayırlı şey buydu. Hayat acı veren bir bezginliğe dönüşünce ,ebedi uykusuyla ölüm teselliye hazırdı.O zaman ne bekliyordu ?Artık gitme vaktiydi.