Bu kitap Ahmed Arif'in Leyla Erbil'e sürgün günlerinde yazmış olduğu mektuplardan oluşmaktadır.Üzüldüm okurken, özellikle karşılık bulamadığı aşkın içinde çırpınıp duran Ahmed Arif'e üzüldüm, Leylâ'nın yerinde olmak istedim, birinin ben karşılık vermesem dahi böyle sevmesini diledim tabii biri beni böyle sevse nasıl ona karşı gelir, arkadaş kalırdım bilmem bu konuda Leylâ'yı hiç hem de hiç anlamadım. Güzeldi, o umutsuz aşkı sonuna kadar hissediyorsunuz.