Aslıhan duman

Aslıhan duman
@Aslismail
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Lisans
14 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Kimse kimseye çok da bilerek zarar vermiyor. Herkes İlkin kendini düşünüyor sadece. Ve sonra bir tür can havliyle birbirinin omuzlarına basıyor, birbirinin omuzlarında yükselmeye çalışıyor. En çok da kendisine yardım etmeye çalışanların, en yakınlarının.. Niyeyse kimsenin aklına el ele tutuşup denizden birlikte çıkmak gelmiyor.
Sayfa 260·Kitabı okudu
Reklam
İnsan zaten özgür değildi, olmayan bir şeyi yasaklayamazdı. Biz uyurgezerler, annem,ben, Eyşan, arkadaşlarım, dostlarım, fakültedeki hocalar, Moda esnafı, İstanbul esnafı, Türkiye esnafı, memurlar, işçiler, köylüler, gençler, çocuklar ve kadınlar, bilhassa genç kadınlar hiçbirimiz özgür değildik. Özgür olduğumuzu, özgürlükle aramızda bir duvar olduğunu, istediğimiz zaman bu duvarı bir omuz atıp yıkabileceğimizi sanıyorduk. Şiddetle yanılıyorduk. Özgürlük çok tatlı bir yanılsama, insanın hayal etmekten vazgeçemediği imkansız bir fanteziydi.
Sayfa 259·Kitabı okudu
Bu defa ki hırsızlar iyi giyinimliydi, hırsızlık yaptıkları hiçbir koşulda anlaşılmıyordu, hatta görünüşte gayet sakin kişiliklerdi. Parfüm kokulu, takım elbiseli, kravatlı, son derece şık bir şiddetti bu.
Sayfa 139·Kitabı okudu
Aslında hepimiz birbirimiz gibiyiz. Yaşadığımız bu acımasız zaman ve zeminde herkes kendini nasıl hissediyorsa biz de öyle hissediyoruz. Yalnızız, çağı anlamaya çalışmaktan vazgeçtik, hayattan aşırı yorgunuz ve depresyonun kucağında oturuyoruz.
Sayfa 25·Kitabı okudu
Olduğum yerde olmak istemiyorum ama olduğum yerden çıkıp gidemiyorum da..
Sayfa 120·Kitabı okudu
Reklam