Yılın favori kitabı oldu… O kadar naif, o kadar güzeldi ki. Kısacıktı fakat içimi huzurla doldurdu. 50 sayfalık, tek oturuşta bitecek bir kitabın bu kadar etkileyeceğini çok düşünmemiştim ama elimden bırakamadan tek oturuşta bitirdiğim uzun süre aklımdan çıkmayacak bir kitap oldu.
Babalığın sadece kan bağı ile olmadığını, önemli olanın baba hissetmek ve vicdan duymak olduğunu o kadar güzel işlemişti ki… Yile’ye sarılmak istedim her sayfada. Çok güzel bir kitaptı.
Konusu ve akışı çok iyiydi baya ters köşe bir kitaptı fakat dili o kadar ağdalı ve gereksiz detay doluydu ki… 200 sayfada tamamlanabilecek bir kitap uzadıkça uzamış ve bu tüm çekiciliğini gölgelemiş.
Anksiyeteyi bir çocuk kitabı dilinde o kadar güzel anlatan bir kitap olmuş ki… Keşke anksiyeteyle ilk tanıştığımda bu kitabı okumuş olsaydım diye düşündüm. İllüstrasyonlar da çok güzeldi. Yazım dili, canavarların temsil ettiği anksiyeteler, avcı, anne, arkadaşlar. Her detay çok güzeldi çok ince düşünülmüştü. Anksiyete hakkında okuduğum en güzel, en kolay okunan ama en bilgilendirici kitaptı.
Göz korkutan bir kitap olduğu için sürekli erteledim okumayı, en sonunda zorlayıp başladım ve elimden bırakamadım. Bu bir yolculuk romanı. Gazap kelimesini sonuna kadar hissettim sayfalar boyunca. Kitabın isminin anlamı da şahane bir detay olmuş bence, okuyanlar anlayacaktır. Kitabın sonundan çok tatmin olduğumu söyleyemem, ama Rose of Sharon’ın son sayfalardaki durumu etkileyiciydi. Fareler ve Insanlar’dan sonra beklentim tavan olduğu için tam anlamıyla karşıladı diyemem ama yine de şahane bir kitaptı.
Gazap ÜzümleriJohn Steinbeck · Sel Yayınları · 202045,5bin okunma