Kitabın sonlarından bir kesit… Genelde belalar peygamberlerin üzerinde daha çok görülür. Bunları Allah’ın veli kulları izler. Artık bundan sonra derece derece bela gelir. Yani insanın iman derecesi ne kadar yüksekse, bela da ona göre gelir, insan buna göre imtihan olur.
En önemlisi dua ibadetin özüdür. Hamd Alemlerin Rabbi Allah’adır. Salat ve selam Efendimiz Hz. Muhammed ( sallallahu aleyhi vesellem)’e, ehl-i beytine ve ashabınadır.
Resulullah sallallahu aleyhi vesellem şöyle buyuruyor
Kesinlikle hepiniz cennete gireceksiniz ancak sahibinden ürküp kaçan deve gibi yüce Allah’tan uzak duran ve ürküp kaçanlar müstesna. Sahabe ey Allahın Resulü Allah’tan uzak duran ve ürküp kaçanlar kimdir?
Diye sordular. Resulullah şöyle buyurdular. onlar La ilahe illallah demeyenlerdir. La ilahe illallah sözünü onunla aranıza herhangi bir engel girmezden önce çok sık söyleyin. Çünkü o tevhit sözüdür. O ihlas sözüdür o Takva sözüdür. O tertemiz ve mübarek bir sözdür ve o hakka davet sözüdür. O, kopmayan en sağlam iptir ve o söz cennetin de bedelidir.”
“Milyonlarca insan iki ayaklı domuzlar gibi pislik içinde cahil ve şehvet düşkünü olarak yaşamakta. Tek düşündükleri şey midelerini doldurmak. Fakat bu durumun suçlusu kendileri mi? Hayır, içinde bulundukları durum halk kitlelerini talihsizliğidir”
“Arz kayalar denizler hatta parlak yıldızları, ve emelleri ve dehası veya bulanıklığıyla, beşerin ruhu, cümleten, bütün Asuman’ın göğsünde kaybolmaya mahkumdur.”