“Kontrol etme yoluyla karşısındaki
kisiyi degistirecegine inanirlar. Bunu da karşısındakine bakarak, onun hastabakıcısı, hemsiresi, terapisti olarak, maddi sikintilarinda banka görevi görerek ya da çok daha çesitli yollarla yaparlar. Ne kadar çok ilgi ve aşırı sevgi gösterirlerse o kisiyi kendi istedikleri forma uygun hale getirebileceklerini düsünürler. Buradan baktigimizda daha net görürüz ki aslinda tüm abartılı sevgi ve ilgi gösterilerinin arkasinda yatan, kisinin kendi duygusal ihtiyaçlarını tatmin etme ihtirasidir.
Elbette tüm bunlarin en yaralayia sonucu bir baskasiyla aşırı yakin,iç içe, çok baglı bir iliski kuruyormus gibi gözükse de aslinda kimseyle saglikl bir temelde gerçek bir yakinligi içeren iliski kuramıyor oluşlarıdır. Sevgiyi istemiyor, ona ihtiyaç duyuyorlardir.Mecbur hissediyorlar ve tehlikeli sularda yüzdüklerini düsünerek,
kendilerini sevginin akışına birakamadan tetikte duruyorlardir.”