"Çocukluğun soğuk geceleri" eseri benim için alışılmadık bir deneyim oldu diyebilirim. Zira Tezer Özlü'nün kalemine alışmak benim için epey zor oldu. Eser kısa sürüyor fakat okurken ruhunuzda bıraktığı etki hep sizinle kalmaya devam ediyor. Edebiyatımızın nostaljik prensesi kendisi ve bu lakabı da sonuna kadar hak etmiş olduğunu gördüm. Açıkça söylemem gerekir ki böyle bir kurgu okuyacağımı hiç düşünmüyordum. Bir roman değil de yaralarını,acılarını,geçmişini anlattığı bir hatırat tarzında yazılmış bence, en azından ben öyle anladım. Olaylar arasında çok fazla bir bağlantı olmadığından,kopukluklar yaşandığından ötürü esere adapte olamadım bir türlü. Bu yazdıklarım benim şahsi düşüncelerim yoksa elbette Tezer Özlü edebiyatımızın enfes kalemlerinden biri. Kimbilir belki de Tezer Özlü'yü anlamak için çok gencimdir, hayatta yeterince birikimim yoktur. Yine de güzel bir okuma olduğunu söylemek istiyorum, neticede bu eserin de benim ruhuma katacağı çok şey olacağından şüphem yok. İleride bir kez daha şans vermek isterim kendilerine. Edebiyatımızın derin kalemlerinden biriyle daha tanıştım. Okumak isteyenler şans verebilirler mutlaka. Kitapla kalın.