AsuG
@Asuo
11 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Kitabı uzun süre ön yargıyla elime almama sebebim kapağında filmin görseli olmasıydı. Filmi çok iyi yapılmış olabilir, ama okurun elinden en önemli şey alınmış. Radyoda sevdiğin bir şarkıyı dinlerken sunucunun saçma sapan yerlerde konuşması gibi bir etki yarattı bende o kapak. Şarkıyı dinleyemedim. Ama tabi yazarın dili yine burda da çok akıcı ve samimi
O kadar içten ki arada şaşırıp sevinip üzülüp 'aaa' demediğim sürece gülümsedim. İçinde en çok Menekşeli Mektup hikâyesini sevdim. Baştan sona akıcı ama sonu daha yazılabilirmiş gibi hissettim. Tadı damağınızda kalıyor. Bu güzel bişey diyebilirsiniz ama tabakta yemek kalınca israf olmasına üzülmek gibi de :)
Kendimi şimdiye kadar bir kitap hakkında inceleme yazacak kadar donanımlı hissetmemiştim. Hala hissetmiyorum ama bu kısacık kitapla Yaşar Kemal'e hayranlığım o kadar katlandı ki kendisi okusa da bu cüretimi hoş görürdü. Zayıf denebilecek tek bir noktasının, eksiği-fazlasının olmaması, betimlemelerinin yüksek çözünürlüklü bir sinema filminden daha çok şey sunması, işlediği hiç bir konuda ve detaylarında sıkmaması, bu detayları çabasız anlatacak kadar dile hakim, 'umut' 'onur' gibi soyut kavramları nerdeyse dokunulabilir şeffaflıkta anlatması o kadar saygı duyulası ki.
