Birisi kabuk tutmuş yaralarımızı okşamaya başladığında, cırt diye açılıveriyor ve oluk oluk kanama başlıyor yeniden… Birine teslim olduğumuzda ve içimizi döktüğümüzde, bedenimiz ve ruhumuz kan içinde kalıveriyor. O yüzden değil mi, içimizi tutmalarımız, birine teslim olmaktan korkmalarımız, ortalıkta tedirgin ve gergin dolanmalarımız?
-anlatsam mı, anlatmasam mı? kararsızlığımız,
-bu sevgi beni acıtır mı?- kuşkularımız…
Her zaman seni üzecek birileri olacaktır. Tek yapmamız gereken; sevginin bize vadettiklerine güvenmeyi sürdürmek, ama kime ikinci defa güveneceğimizi de iyi seçmek.
Sana gelince...
Ne ben Sezarım,
Ne de sen Brütüssün...
Ne ben sana kızarım
Ne de zatın zahmet edip bana küssün..
Artık seninle biz,
Düşman bile değiliz..
Nazım Hikmet Ran
Sana beni sorarlarsa
Gitti de
Umut limanından belki gemisine bindi de
Yalnızlığa bilet aldı de
Ya da sen sadece gitti de
Sana beni sorarlarsa
Bitti de
Umutsuz yaşayamaz ya insan
Umutları tükendi de
Gönlü köreldi de
Zaten;
Benden başkasını da görmezdi de
Sen en iyisi sadece bitti de
"Ümit Işık"