Atacan Ağüzüm

Atacan Ağüzüm
Yarım porsiyon aydınlık.
Reklam
Ben neyim ki? Oblomov, işte o kadar.
Sayfa 267·Kitabı okudu
Edebiyat
Ya ben yaşadığım hayatı anlayamadım ya da bu hayatın hiçbir değeri yoktu. Daha iyisini de bulamadım, göremedim, kimsede göstermedi.
Sayfa 227·Kitabı okudu
Edebiyat
Hayatımda hiçbir zaman başkalarınınki gibi gittikçe renklenen, parlak bir güne çevrilen bir sabah olmadı; bir sabah ki yakıcı öğlesi geçtikten sonra yavaş yavaş solsun ve kendiliğinden akşama karışsın. Hayır, benim hayatım, sönmüş başladı. Tuhaf, fakat böyle. Kendimi bilir bilmez sönmeye başladığımı hissettim. Sönüşüm dairede, evrak başında oturduğum zaman başladı; sonra kitapları okuyup da onlarda hayatta kullanamayacağım gerçekler buldukça, dostlar arasında dedikodular, alaylar, soğuk, kőtü, boş gevezelikler dinledikçe, gayesiz, sevgisiz toplantılara katıldıkça daha da kötü oldum.
Sayfa 226·Kitabı okudu
Edebiyat
Evet, hayat konusunda şairim, Çünkü hayat bir şiirdir. Onu insanlar berbat ediyor.
Sayfa 220·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam