İçmek istiyorum. Hayatı unutmak istiyorum. Hayat bilmem kimin iğrenç bir icadı. Süresi belirsiz, ayrıca bir halta benzemiyor. Hayat gerçekle ilgisi olmayan bir dekor. Mutluluk yalnızca bir yanı boyanmış bir çerçeve.
Çiy ile dağ rüzgârı, yanan başımı serinletip de aklım çalışmaya başlayınca anladım ki kaybolmuş mutluluğun peşinden koşmak faydasız, saçma bir şey. Ne istiyordum sanki? Onu görmek mi? Ne için? Aramızda her şey bitmemiş miydi? Yaslı bir ayrılık öpüşü anılarıma bir şey katacak değildi ki; zaten ondan sonra ayrılmak daha da güç gelirdi bize.