Hayatı çözmüş, kabullenmişti çünkü, hayat böyle bir şeydir, eziyettir, sıkıntıdır, dertler bütünüdür, kaderin en sevdiği şey oyundur, felek kahpedir ve kahpe felekle, oyunbaz kaderle kavga etmenin bir faydası yoktur.
Bir de annemin beni terk etmesi meselesi var. Ama bu yine herkesin başına geliyor. Önümüzden yürüyorlar, çok hızlı yürüyorlar, bizi unutuyorlar, kendi düşüncelerine öyle dalmış oluyorlar ki er ta da geç ortadan kayboluyorlar. Buradaki tek gizem bizim bunun başka türlü olmasını beklememiz.