Bu, Antonio'yu teskin etmeye yetmişti. Son derece mantıklıydı. İnsanlar mantığı çok severdi ; özellikle de açıklanamaz şeylere bir açıklama getirdiği zamanlarda.
Kalbimizi birisine verdiğimizde karşımızdaki kişi her ne yaparsa yapsın kalbimiz daima onun ellerinde kalmaya devam edecek sanabiliyordu halbuki bu ne büyük bir yanılgıydı, şimdi bunu daha net bir şekilde görebiliyordum. Çünkü sevgi ve aşk çaba gerektirirdi, o çaba onarırdı kalbi ; diğer türlüsü sadece geç kalış olurdu. Bu kadardı, daha ötesi yoktu.