Atakan Dikmenoglu
@Augustinus
7 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
"Denizler aştım, ardımda denizler bıraktım, ırmakların kaynaklarına ulaşmaya çalıştım ya da ormanlara daldım ve görmediğim kentlere yöneliyordum hep. Kadınlarla yatıp kalktım, heriflere dalaştım. Geriye dönmek elimden gelmiyordu. Bir plağın geri dönememesi gibi. Bütün bunlar beni nereye götürüyordu? "
Reklam
"Kartlar durmadan düşüyor, eller gidip gidip geliyor. Ne garip iş! Oyuna da, gülüşe de, alışkanlığa da benzemiyor bu. Zaman öldürmekten başka bir amaç gütmüyorlar sanırım. Ama zaman çok geniş tüketilemiyor. Zamanın içine sokulan her şey yumuşuyor, uzuyor."
Sayfa 42
" İşler kötü, hem de çok kötü: Pislik, bulantı içimi doldurmuş. Bir yenilik var bu kez. Kahvede yakaladı beni. Bugüne kadar kahveler tek sığınağımdı. İnsanla dolup taştıkları, aydınlık oldukları için."
Sayfa 38
“Ya Rab, sen büyüksün [Mez.144,3] ve her türlü övgüye layıksın, gücün büyüktür ve bilgeliğinin sınırı yoktur [Mez.146,5 ] .” Yarattığın evrenin küçük bir parçacığı olan insan seni övmek istiyor. Ölümlü durumunu ve bu durumu ile işlemiş olduğu ölüm getirici suçunu kendinde taşıyan yarattığın evrenin küçücük bir parçası olan insan, kendini beğenmişlere karşı koyan senin adaletin için, yine de seni övmek istiyor. Ey Tanrım ona bu düşünceyi esinleyen, sana sunduğu övgülerdeki gizli zevki ona tattıran sensin. İnsanı kendin için yarattığından yüreğimiz sende huzuru bulana dek huzursuzluklarla çalkalanıp duracaktır.
Reklam