Üçüncü kitabını da bugün okuyarak seriyi bitirdim. Fakat her şeyin başlangıcına yorum yapmayı daha mantıklı bulduğum için şu an bin parça sen incelemesi yapıyorum. Her zaman insanların başka bir şansları olduğuna inanmışımdır. Öyle ‘herkes ikinci şansı hak eder’ inancı değil benimkisi. Tam da ‘her şey olabilirdi fakat olmadı. Zamanı, yeri veya küçücük bir fikir yanlıştı.’ inancı. Başka evrenlere seyahat edebilen bir kurgu okuyacağımı ilk fark ettiğimde sevinmiştim. Sanmıştım ki o evrenler bize sunulan vampir evrenleri gibi olacak. Öyle olmadı, tam olarak inandığım yargıyı kanıtlarcasına evrenler değişti. İnsanlar aynı kaldı. Kader aynı kaldı. Fakat bu evrenler öyle ütopik evrenler değildi. Her şeyin olma ihtimali üzerine yazılmış evrenlerdi. Öyle asla olmaz denen şeylerin bile doğru zamanda, doğru yerde ve belki de bir anlık düşünceyle olabileceği görüldü. Konunun ve kurgunun işleyişinin güzelliği bir yana, eğer elinizde bu kitabı okumak üzere tutuyorsanız karşınızda öyle çok üstün bir dil kullanmayan bir yazar var. Hissettirmek için edebi bir dile ihtiyaç duymayan bir yazar. Tüm ihtimalleri önünüze sunan ve sonra onların neden olmadığına sizi isyan ettirecek bir yazar. Anlamama rağmen, gerçekten yürekten anlamama rağmen ‘Neden Tanrım neden?!’ diye sorarken buldum kendimi. Ve bunu sormayı o kadar sevdim ki. Kitabı beğenmekten ve övmekten başka bir şey yapmadığıma göre şunu yazıp gideceğim çünkü yazmazsam olmaz. Umarım bir evrende seninle birlikteyizdir, Theo