Havva Taghizada
@Avai
Arkadaşın olmadığı zamanlarda kitaplar arkadaşın olsun.
82 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Əgər içindəki insanı bəyənmirsənsə, onu dəyişməli və sevimli hala gətirməlisən. Çünki o sənsən və özünə qarşı laqeyd davrana bilməzsən. İçindəki insanı tanımayan, anlamayan, inkişafına çalışmayan, ona şans verməyən və yeri gələndə bağışlamayan özünü sevə bilməz. İnsan özünü anlamağa başladığı zaman ətrafındakl digər insanları da anlamağa başlayır. Öz içindəki insanı sevən insan başqa insanları da sevir. İçindəki insana anlayışla yanaşmağı bacaran insan ətrafındakılara da empatiya hissi ilə yanaşır. Bundan başqa vacib insani xüsusiyyətlər var ki, insan özündə onları daim inkişaf etdirməli və bəsləməlidir – xeyirxahlıq, ədalət, dözümlülük, anlayışlı olmaq, xoşniyyətli olmaq, səbirli olmaq və sairə. Yəni bildiyin və eşitdiyin məziyyətlərin çoxu bura aiddir.
Reklam
Mənfi duyğuların hikməti və ya yaradılış qayəsi nədir?" Yəni bəzi duyğular, əlbəttə ki, insanlar üçün çox faydalıdır - sevgi kimi, xeyirxahlıq kimi. Ancaq bu mənfi duyğuların mənasını heç anlamıram.
Mənfi duyğular deyəndə hansıları nəzərdə tutursan? – deyə o soruşdu.
Misal üçün, bir az əvvəl nümunə göstərdiyiniz qorxu duyğusu və ya paxıllıq...
Dostum, içimizdə gəzdirdiyimiz hər duyğunun öz təyinatı, öz faydası, sən demişkən, öz hikməti və yaradılış səbəbi var. Dünyada təsadüfı, lazımsız və ya artıq duyğu yoxdur. Mənfi duyğu da yoxdur, mənfi davranış və ya duyğudan mənfi şəkildə istifadə etmək var. Gəl elə qorxu duyğusundan başlayaq. İlk baxışda qorxu bizə mənfi duyğu kimi gələ bilər. Ancaq bir şeyi unutmayaq: bu gün səninlə üz-üzə oturub söhbətləşməyimizə görə məhz içimizdəki o duyğuya borcluyuq. İnsanın yaradılışında qorxu duyğusu və qorxu yaddaşı olmasaydı, bu gün biz mövcud olmazdıq. İnsanlıq mağara dövründən qabağa gedə bilməzdi və kökü elə oradaca kəsilərdi. Bizim indi oturduğumuz bu müasir ofisin yeri isə kol-kos içində olardı...
Götürək sevgi hissini. Hər bir insanın, hətta ən qəddar saydıqlarımızın belə içində sevgi duyğusu mövcuddur. Biz sevirik – dünyanı, həyatı, valideynlərimizi, övladlarımızı və sairə. Bu bizim sevə bilmək bacarığımızdır. Əgər sevgimiz konkret bir insana ünvanlanırsa, bu o deməkdir ki, sevgi duyğumuzdan güc alıb o insana sevgi hissi bəsləyirik. Kiməsə qarşı bəslədiyimiz sevgi sona çatarsa, bu içimizdəki sevə bilmək bacarığının kökündən quruyacağı mənasına gəlməz; sevgi hər zaman oradadır və nə zamansa yenidən çiçəkləyəcək. Bu misallardan çıxış edərək, heyvanlara aid hissləri də bu müqayisə çərçivəsinə daxil edə bilərik. Yeni balalamış bir heyvanın balalarına qarşı duyduğu şəfqət hissi insanlardakı dərinləşmiş şəfqət kimi deyildir. Heyvanın balaları müəyyən bir yaşa çatandan və anasından ayrılandan sonra o hisslər yox ola bilər. Hətta illər sonra meşədə rastlaşan ana və bala bir-birini tanımaya və rəqibə çevrilə bilərlər. İnsanın övlad sevgisi isə ömür boyu, hətta övladını itirdikdən sonra da davam edir.
Mənim zövqüm, mənim həqiqətlərim, mənim seçimlərim- hamısının mərkəzində MƏN dururdu. Bu MƏN başqalarının fikir və mövqeləri ilə barış-t
mırdı deyildi. Daxilimdəki MƏNin fərqli düşüncə və əməllərə qarşı fobiyası vardı. Lakin bu müxtəlifliklərdən düzgün istifadə edilərsə, MƏNdən sıyrılmış məni daha çox inkişafa aparar və bütöv bir şəxsiyyət kimi formalaşmağıma kömək edərdi. Nəhayət, anladım ki, həyatda hər şey göründüyü kimi deyil və nələrsə haqqında münasibət bildirərkən tələsməmək ən doğru olandır.
ZİDDİYYƏTDƏKİ AHƏNG
Görə bilənlər üçün ziddiyyətdə ahəng mövcuddur. Həyat müxtəlifliyi ilə bütövdür.
Dünya əks qütbləri ilə mənalıdır.Qara olmazsa ağ, kədər olmazsa sevinc, alçaqlıq olmazsa yüksəklik mövcud olmaz. Biri digərinin varlığını və mənasını təyin edir.
Dünyada heç nə təsadüfi və yersiz deyil hər şeyin öz təyinatı və hikməti var.
Ağ və qara bir-birinin tamamlayıcısıdır - pia-ninonun ağ və qara dilləri musiqini tamamladığı kimi. Şahmatın ağ və qara fiqurları oyunu tamamladığı kimi. Dünya səhnəsini bir şahmat oyunu kimi təsəvvür edin, qarşımızda bizdən fərqli fiqurlar olmazsa, oyun baş tutarmı?
Yaxşı və pis - bunlar mütləq deyil, nisbət-dirlər. Bizə yaxşı görünənlərin görmədiyimiz pis cəhətləri olduğu kimi, pis qəbul etdikləri-mizin də yaxşı tərəfləri ola bilər.
Sizə pis görünənləri qınamağa tələsməyin. Hər şey kimi, onların da dünyada öz missiyası var - yarımçığı tamamlamaq və ahəngi təmin etmək missiyası.
Sevmədiyimiz insanlar da belədir. Onlar bizim sevdiklərimizə daha da yaxınlaşmağımız və dəyərlərini anlamağımız üçün mövcuddurlar.
Ziddiyyətləri anlamağa çalışın. Xaosdakı ahəngi sezin.
Reklam