Fehim yacan
@Avfehimyacan
avukat
İstanbul/van
77 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Kitabın bir kahramanı yok tek kahraman yazarın güçlü kalemi. Bir kitabı ikinci defa okumak gibi bir huyum yoktur ama defalarca okuyup hep aynı tadı alacağımı umduğum,her kitaplıkta olması gereken bir eser. Kitabı okuduğunuzda sadece Fransa’yı değil Türkiye’den mi bahsediyor diyeceğiniz ve çok farklı toplumlar olmasına rağmen şaşırtıcı benzerliklerle donanmış.
Yazar bireysel hafızayı bir kenara bırakıp toplumsal hafızanın adeta anatomisini ortaya koyuyor. Savaşlardan politikaya, teknolojik gelişmelerden dinsel temalara ,kadın sorunlarından etnisiteye, ikili ilişkiler ,aile ve kısaca yaşama dair herşeye bir şekilde dokunan bir kitap.
Yeri geliyor Sartre’ın varolçuğunda kayboluyor yeri geliyor Simone de Beauvoir’un sesinde kadın isyanının sesi oluyorsunuz.
Yazarın dediği gibi “hafıza tükenmeyen bir şeydi “ ve bunu o kadar iyi aktarmış ki çaresizce kabul etmekten başka bir seçeneğiniz olmuyor.
“Sonsuz bir şimdinin içindeydik” diyor yazar ve “ Artık asla olmayacağımız zamandan birşey kurtarmak “ diye bitiriyor . Tüm zamanlardan güzel şeyler yaşamanız dileğiyle…
Kitap o kadar akıcı ki bırakamıyorsunuz . Adeta bir çırpıda bitirmek istiyorsunuz ama bitince de üzülüyorsunuz. Bu kadar önemli konuları bu şekilde kısa ve öz yazmak yazarın kaleminin ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Bir halkın gerçek anlamda refaha ulaşması için önemli tüm kriterleri çok iyi özetlemiş . Dinden tutun da çocuk yetiştirilmesine, ekonomiden tutun da devlet dairelerine , köylülerden tutun da devlet yöneticilerine ve daha sayamadığım pek çok konuyu çok iyi aktarmış . Ülkemizde ders kitabı olarak okutulması gereken bir eser . Eleştiri demeyeyim ama yazarın hukuk sistemine yer vermemesi bende bir eksiklik yarattı . Yazarın bu konudaki izlenimleri ve aktarımlarını görmek isterdim. Okumayan herkesin muhakkak ilk fırsatta okuması gereken bir yapıt .
Birbirinden çok farklı görünse de aslında çok benzer olduklarını düşündüğüm iki kitap 1984 ve Cesur Yeni Dünya. 1984te cinsellik tamamen bastırılmış durumda ancak diğer tarafta “herkes herkes içindir
Hüznün, ölümün ve isyanın şairi füruğ.Abbas kiyarusteminin filmiyle furuğ'la tanışmıştım. sonrasında henuz hiç okumadığım halde birgün rüyamda kendisini gördüm. Kendisiyle çok pis, kötü bir barda buluşmuştuk. Yeni yazdığı şiirini fikrimi almak için benimle paylaşıyordu. Fakat şiirini hatırlamıyorum. Ama kalkarken gülümseyip bakma buranın bu kadar pis olduğuna ruhumuz burda öyle güzel çiçekler açacak ki kokularının güzelliğinin tarifi yapılamayacak diyordu. Sonrasında muhakkak okumalıyım demiştim. Furuğ okurken insan duygudan duyguya öyle bir geçiş yaşıyor ki. Geçişi farketmiyorsunuz bile ama o kadar güzel hissettiriyor ki çevirin olmasına rağmen. Henüz 33 yaşında Furuğ çocukları ezmemek için direksiyonu kırıyor ve maalesef kendisini kaybediyoruz. Ama siiri ilk gün ki gibi tırtıl halde. Ve her okuduğunuzda ruhunuzda, kalbinizde hayallerinizde kelebekler uçuşuyor. Evet furuğ şiirin pis dünyamıza çok güzel kokan çiçekler ekmeye devam ediyor
