İnsanların en zayıf tarafları, sormadan, araştırmadan, düşünmeden, kafalarını patlatmadan inanmak hususundaki hayret verici eğilimleridir. Dünyadaki yalancı peygamberleri yetiştirmek için en iyi gübre, işte bu bilmeden inanmak için çırpınan kalabalıktır.
Hayat herhalde bir katakulli değildi. Ama neydi? Bu hayatın bir manası olması icap ederdi. İnsan dünyaya sadece yemek, içmek koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı.
Asıl iyilik tanımadıklarımıza yaptığımız iyiliktir; halbuki biz bütün iyi niyetimizi dostlarımıza saklayıp bunların dışında kalanları bir çırpıda ve kısa bir hükümle fena sayıyoruz!..