Betül Avcı
@Avxx
comme ci comma ca
Şu anda okuduğu kitap
Çocukken korkarak sevdiğimiz babalarımız var.
.
Macbeth oyununu izledikten ve çoğu şeyi kaçırdığımı fark ettikten sonra bu kitabı okumaya karar verdim. kitabın başındaki cevza sezgene ait kısım çok hoşuma gitti. şiirleri dışında da Shakespeare okumalıymışım. Lady macbeth gibi bir karakteri okumak güzeldi. bir gün iskoçyaya yolum düşerse bu beş noktaya da uğramak istiyorum
Hakan Günday’ın kaleminden okuduğum ikinci kitap oldu. Kinyas ve Kayra’daki karakterlerin derinliğini bu kitapta da aradım, ancak bulamadım. Kitap bana bir motto sunuyor fakat eksik; bazı kısımlarda ise kendini adeta tekrar ediyor. Yeraltı edebiyatı olması, sayfaları çevirmeye devam etmenizi sağlıyor, ancak kitapla bağ kurmakta zorlanıyorsunuz. Eleştirilerime rağmen kitabın sonunu oldukça beğendim. Ayrıca, yazarın tüm kitaplarında Hakan adında bir karakter var mı?
Taedium VitaeEdebiyat
Her zaman kendi seçimlerimizle kurduğumuz bağlardan en vazgeçilmez olanının arkadaşlık, dostluk olduğunu düşünüyorum. Anlaşılmak varlığımızın kanıtlanması en temel isteğimiz. Toksik ve kaygılı bir kardeşliği ise bu kitapta okudum. Dünyaya geldiğimiz ilk andan çabalamaya başlıyoruz hayatta kalmak için emekleyerek, yürüyerek. Bu çaba biraz zaman sonra fiziksel olmaktan evriliyor. Hayatta kalmak için kabullenmek ve kendini var etmek gerekiyor. Bu sürecin sancısını aramızda zeki olanlar daha fazla çekiyor. Ama tüm bu çaba tıpkı kinyas'ın sonuyla sonlanmalı. Dünya güzelliğini bedelsiz göremiyoruz bazen. Bu kitabı zamanında okuduğumu düşünüyorum eğer daha gençken okusaydım muhakkak kinyas'ı küçümserdim. Tavsiyem bu kitabı zamanında okuyun
Sylvia Plath her zaman okumam gerektiğini hissettiğim bir yazardı. Yazılan ve çekilen her saatte eserlerinden etkilenen biri olarak, "Sırça Fanus"u okumayı yıllarca ertelemiştim. Şimdi ise doğru zamanda okuduğumu düşünüyorum. Kitap, ilk sayfasından son sayfasına kadar kendinizi küçük ve dar bir fanusta hissettiriyor. Ayak uyduramamanın, ayık kalmanın ve elimizdeki bu hayatla nasıl gelgitler yaşadığımızın 250 sayfalık bir kanıtı. Esther, tıpkı bizim gibi biri; her şeyden önce biz kadınların yaşatılmaya dayatılmış her hayata meydan okumuş birisi. Çoğunlukla baş edemiyor ama kendinden de ödün vermiyor. Oldukça cesur ve depresif. Eğer umutsuz bir döneminizdeyseniz, okumamanızı öneririm.
