Benim de dahil olduğum 2. Dünya Savaşı sonrası kuşağı, kadınların çocuksulaştırıldığı ve mal muamelesi gördüğü bir zamanda büyüdü. Nadastaki bahçeler gibi korundular... Ama ne mutlu ki, her zaman rüzgarla gelen yabanıl tohumlar vardı. Yazdıkları şeyler Yetkin görülmese de, kadınlar bir şekilde hep ışıldadılar.
Klasik dünyanın bütün önde gelenleri, İslam medeniyetinin bütün taşıyıcıları, Rönesans'ın bütün büyük adamları kendilerini 12-25 yaşları arasında var etmiştir. Hatta bu isimlerin bir kısmı daha o yaşlarında büyük eserler de verebilmişlertir. Neden? Çünkü o zamanlarda hiç kimse 25 yaşından büyük bir insanın bakımını üstlenmiyordu. Söz konusu çağda öyle, "Biraz daha okuyayım neler yapabilirim biraz daha bakınayım," demek mümkün değildi.