Aybik

Başlamakta olan bilginin ilk işareti ölmek arzusudur. Bu yaşam dayanılmaz görünür, bir başkası ise erişilmez. İnsan ölmek istediği için utanmaz artık; nefret ettiği eski hücresinden alınıp ilk işi nefret etmeyi öğreneceği yeni hücresine konulmak için yalvarıp yakarır. Bunda inanca dair bir kalıntı etkili olur, nakli sırasında efendi tesadüfen geçitten geçerken tutukluya bakıp şöyle diyecektir: "onu bir daha hücreye kapatmayın. Bana geliyor."
Reklam
Sonsuzluk yolunda nasıl böylesine kolayca ilerlediğine hayret eden birisi vardı; gerçekte hızla bayır aşağı yuvarlanıyordu.

Aybik

, şu anda okuyor
88 syf.
Arthur Schopenhauer
8.1/10 · 3.674 okunma
"Ben sana teşekkür ederim, beni sen öptün, Ben uyurken benim alnımdan beni sen öptün; Serinlik vurdu korulara, canlandı serçelerim; Sen mavi bir tilkiydin, binmiştin mavi ata, Ben belki dün ölmüştüm, belki de geçen hafta. Sen bana çok güzeldin, senin ayakların da." #ülkütamer
Şiir
Rahatı Kaçan Ağaç
Tanıdığım bir ağaç var Etlik bağlarına yakın Saadetin adini bile duymamış Allah’ın isine bakin Geceyi gündüzü biliyor Dört mevsimi, rüzgarı, kari Ay ışığına bayılıyor Ama kötülemiyor karanlığı Ona bir kitap vereceğim Rahatını kaçırmak için Bir öğrene görsün askı Ağacı o vakit seyredin.
Şiir
Reklam