İnsanoğlu nereye gitsen hep aynı... Çoğu, zamanının büyük kısmını karnını doyurmak için çalışmakla geçiriyor. Geri kalan birazcık boş zamanlarında da öyle sıkılıyorlar ki, sıkıntıdan kurtulmak için türlü yollar arıyorlar. Ah, şu insanların kaderi!
Düşünüyorum da, hepimiz şurada oturmuşuz, o değerli varoluşumuzu sürdürmek için yiyip içiyoruz. Oysa var olmaya devam etmek için hiçbir, ama hiçbir sebep yok.
Ve orada öylece geleceği düşlüyordu. Aydınlık, doğru ve hazır bir gelecek. Korkutucu bir gizemi yoktu ve hemen köşe başında onu bekliyordu. Sonra Brás uyandı ve anladı ki; düşlediğin gelecek, seni her zaman o köşe başında beklemiyor olabilir. Hatta çoğunlukla, senin düşlerindeki o gelecekten çok daha farklı olduğunu görürsün. Buna hayat denir.