hatice
@Ayhtcc
Öğretmen
Lisans
15 Haziran
510 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Bir hatıradan mahrum kalmış oldum; fakat insan çocukken daha sonrasını nasıl düşünebilir.." Güzel anılardı, başı ve sonu var gibi görünen, duygulardan oluşan..
" Öldü ,dedi .Boşa harcanmış bir hayat !
Zekâ yönünden başkalarından geri kalmazdı, billur gibi saf ve şeffaf bir ruhu vardı.Yüce gönüllü, sevecen bir insandı .Kendini mahvetti .
Niçin, sebep neydi ?
-Sebep mi ? İlginç bi sebep ! dedi Ştoltz. Oblomovşçina, yani Oblomovculuk.."
32 yıl içinde yazılmış kocaman bir hayat ..Hayatın çok içinden İnce Memed,o dönemin insanlarından farklı olarak düzeni eleştirmekten daha başka bi şeyle bizlerin karşısında ;düzene başkaldırı. Çukurova 'yı betimlerken bi tarafı çakırdikenlik diğer tarafı ise verimli bir ova .Ve iklim insanlara karakter olmuş,yol olmuş,yöntem olmuş .İnce Memed 1 için ben de The New York Book Review dergisinde geçen ifadeyi onaylayarak şöyle diyorum "Bir yaşam biçimini bir halkın portresi olarak böylesine veren bu romandan daha iyisi yazılamazdı ..".
Hepimiz içimizdeki huzur kavramının ne olduğunu bilmeden huzuru arayan insanlarız..Huzur sandıklarının içerisinde huzursuzlukla yol alan İbrahim'in hikayesiydi . Hüseyin'in hayat hikayesinin peşine düşen İbrahim ne çok şey öğrenmişti bildiğini sandığı ne çok putu devirmişti. Hiç değişmeyen insanlık dramıydı okuduklarım .Dinler arası savaş gibi görünüp insanların birbirlerine açtıkları savaştan ibaretti .İbrahim gibi aklım da kalbim de Mardin'de kaldı tüm yaşananlarda Ezidi'lerde,Şengal dağında ..
Ne düşündüğümü söyleyeyim mi sana , söyle , bence biz kör olmadık, biz zaten kördük, gören körler mi , gördüğü halde görmeyen körler ...Evet hayat tam da buydu belki de gördüğünü göremeyecek kadar görmeye aldanmışız belki de .Kitabın en başından beri okurken gözlerimi kapatmadan hayal ettim tüm gözlerimin gördüklerini kitabın içinde kelimelere sığınmış bi şekilde..Ancak bu kadar anlatilabilirdi ;korku,tiksinme,utanç,hayal kırıklığı,fizyolojik ihtiyaçların insanları ne hale getirdiği, umut,bakış açısı. ve gözleri görmeyen siyahlık yerine beyaza bürünen hayatları bize gösteren bir çift göz. "Bizim elimizden gelebilecek tek mucize yaşamaya devam etmektir dedi ,doktorun karısı,hayatın kırılganlığını her gün korumaktır,sanki hayatin kendisi körmüş gibi , ne yöne gideceğini bilemeyen hayatmış gibi..."Ne tuhaf günlerden geçiyoruz , her şeyin düzeni tersine döndü."dedi. Saramago
