Yine Dostoyevski yine etkileyici bir kitap .iki farklı dünya ,iki farklı yaşam ama tek bir düşünce : Sevgi…
Ben Beyaz Geceler hikayesini daha çok sevdim yazarın yalnızlığı hayatı her şey akıcı bir dille güzel bir kurguyla aktarılmış Uysal Kız da ise olayları kızın gözüyle görseydik çok farklı düşünceler olabilirdi belki de ama sonuç olarak kız intihar etti zaten ortada sevgi de saygı da yoktu hırçınlık,öfke vardı. Gayet güzel bir kitaptı .Dostoyevski’nin kalemlini her zaman çok beğenmişmişimdir. Herkese keyifli okumalar dilerim:)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yazarın daha önce “Körlük” adlı kitabını okumuştum.Gerçekten anlatım tarzı ,üslubu çok iyi bir yazar.Kitaplarında noktalama işaretlerini kullanmaması bende pek bir karışıklık yaratmadı.Kitap zaten sürükleyici olduğundan dolayı pek takılmadım.Okuması keyifli ve güzeldi.Sonunun daha farklı ve daha çarpıcı bir şekilde biteceğini düşünüyordum.Maria da Paz ‘a yazık oldu üzüldüm gerçekten . Kitabı filme de uyarlamışlar.Filmini de izlemeyi düşünüyordum ama bence filmin ,kitap kadar zevk vereceğini sanmıyorum.Okumanın daha iyi olduğunu düşünüyorum.Yazarın diğer kitaplarını da kesinlikle okuyacağım.Herkese iyi okumalar dilerim.
Dostoyevski'nin psikolojik incelemelerini en derinden hissettiren bir eser olması yönüyle ince bir kitap olarak görülse de anlatımıyla bizi çok fazla sorgulatacak konuya değinilmiştir.
Dostoyevski bu kitabında o kadar çok şeye sitem ediyor ki... insanlık adına ,yaşadığımız hayat adına bütün gerçekleri dile getiriyor. Hepimizin bu hayatta yeraltında kendi kurduğu dünyası var. Dostoyevski de çok derin bir yeraltı dünyasına sahip .Dostoyevski kendi iç dünyasında kendisiyle savaşan , kendisinden duyduğu rahatsızlık, rahatsızlığın verdiği huzursuzluk, yaşamın verdiği keder onu dayanılamayacak noktaya getirir. Düşüncelerinde iç dünyasında boğulacak hale gelir. Bu kitap, üzerinde çok fazla düşünülecek ve sindirilmesi kolay olmayan isterseniz tekrar tekrar okuyabileceğiniz bir kitap. Umarım bende düşünürken düşüncelerimde boğulmam. Gerçekten etkileyici bir kitaptı. Herkese keyifli okumalar dilerim ...
Yaşamak dinmeyen bir ağrı.
Dünyanın kendisi bir ağrı insan istese de istemese de bir şekilde yaşıyor bu hayatı kimi en dipte boğulurken ,kimi en yükseklerden izliyor hayat denen acımasız varlığı .Biz hasta dünyanın hasta insanlarıyız .Bazen hayat denen şey iki kat daha zehirli oluyor ama bir şekilde yaşıyoruz .Mürşit’in dünya ağrısı hiç geçmedi .
İstemediği bir hayatı yaşadı tabi buna hayat denilebilirse .Çıkamadı o boşluktan çıkmak da istemedi zaten kabuğunu kırmadı bir türlü çünkü ,diğer insanlar gibi normal olmaktan korktu.Sığamadı bu dünyaya dinmedi içinin ağrısı.Kitapta gerçekler bir bir çarptı yüzüme .Hayat denen şey değersiz bir kütleydi biz de o kütlenin parçaladıydık.Bu kitapta sadece Mürşit’in hissettiği duyguları değil hepimizin zaman zaman hissettiği derin bir dünya ağrısından bahsetmiş Ayfer Tunç.
Yaşadıklarımız,geçmiş basit bir şekilde unutulmuyor .Yaşanmışlıklardan kurtulmak yok .Unutup kurtulmak yok toprağa gidene kadar bırakmaz yaşanmış olan çünkü hafıza insanın en güçlü düşmanıdır . Ben de yaşamak denen o şeyi saksıya gömdüm.
Kitap mükemmeldi kitap hakkında oturup yazacak o kadar çok şey varki .Bütün kitap bütün sözler duygularımın birer tercümanıydı sanki çok beğendim Yazarın üslubunu ,kitabın akıcılığını her şey çok iyiydi .Herkese tavsiye ederim İyi okumalar dilerim:)
Dostoyevski’nin 23 yaşında yazdığı ilk romandır.Bu roman Dostoyevski’nin ruhunu ve evrenini eserlerinde anlattığı Petersburg’ un dünyasını ilk kez ortaya çıkaran bir kitap olması nedeniyle edebiyat tarihinin zirvelerinden biridir.Diğer yandan romanın kalıcı bir etki bırakmasının bir nedeni de bu romanda XIX.yüzyıl sonu Rus romanının ele alacağı temel konuların hemen hepsi vardır neredeyse : Yoksulluk , paranın gücü , değişen toplumsal ilişkiler,eğitimli aydın kesim ile halk arasındaki uçurumu anlatmaktadır. Dostoyevski’nin kitap incelemesini yaparken insan şöyle baya bir düşünüyor . Çünkü Dostoyevski çok yetenekli bir yazar ve onun derin bir üslubu var . Herkes farklı bir bakış açısıyla bir şeyler yazıyor .Kitapları gerçekten insanda büyük etki bırakıyor.Şimdi kitaba gelelim kitap bir kere sıradan bir kitap değil ben çok beğendim. Öncelikle Yaşlı Devuşkin ile Genç Varvara’nın dostluğu beni derinden etkiledi birbirlerine gerçekten öyle yürekten bağlılar ki şimdi hayatımızda bu denli dostluklar yok maalesef .Birbirleriyle hep mektuplaşıyorlar .Hayatlarında yoksulluk var ama sadece maddi anlamda değil.Hayatta gerçekten binlerce yoksulluk türü var : Eğitim olarak yoksulluk , sağlık yönünden yoksulluk ,görgü olarak yoksulluk ,sevgi olarak yoksulluk ,duygu yoksulluğu vb. Kısacası hayatta maddi ,manevi birçok yoksulluk var kitapta net bir şekilde anlatılmış .Kitabın sonunda Yaşlı Devuşkin ‘in Genç Varvara’ya veda ettiği yer çok etkiledi bir mektup ancak böyle yürekten ve anı yaşarmışcasına yazılır.Umarım yararlı olmuşumdur.Herkese iyi okumalar dilerim :)
