Spoi içerebilir!Alıntı
Kitap genel olarak yazarın da içinde bulunduğu toplama kampındaki gözlemlerini ve anılarını içeriyor.
Kitaptan bir alıntı:
Birisi, yaralı olduğu için ya da belki de ödem veya ateş yüzünden, birkaç gün kamp içinde hafif işlerde çalıştırılma umuduyla revire başvurur. Kar içinde saatlerce hazır ol vaziyette bekletilen, kampta ayağına göre ayakkabı olmadığı için dışarıda çıplak ayakla çalışmaya zorlanan on iki yaşında bir çocuğun revire getirildiğini görmek onu etkilemez. Çocuğun parmakları donmuştur ve doktor elindeki pensle, çocuğun kangren olan morarmış parmak uçlarını teker teker keser. Tiksinti, dehşet ve acıma: Bu olayı izleyen bir tutuklu artık böyle şeyler hissetmez. Birkaç haftalık kamp yaşamından sonra acı çekenler, can çekişenler ve ölümler öylesine sıradan şeyler olur ki, bunlar, tanıklık eden bir tutukluyu artık etkilemez olur.
Kitapta geçen bu örnek bana kitabın özeti gibi geliyor. İnsanın nasıl duyarsızlaştığını ve her ne olursa olsun fiziksel olarak her şeye alışabileceğini gösteriyor. Hayattaki en önemli şeyin umut etmek olduğunu söylüyor. Ne zamanki ordakiler umudunu kaybediyor işte o zaman ölüyorlar. Onları öldüren şey açlık, yalnızlık, hastalık ya da çalışma değil. İleriye dönük herhangi bir hayalinin kalmamasi oluyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Spoi var, okumadan 2 kere düşün (!)
Kitabı hesabıma eklemek için girdiğimde en başta bir inceleme gördüm. Spoi içerir demesine rağmen okumaya devam ettim. Niyetim sadece başta olan küçük paragrafı okumaktı.
"Albert Camus'nün, ilk ve en çok ses getiren yapıtıdır. Mersault'un annesinin ölümüyle başlıyor hikâye. Daha sonra Cezayirli bir Arap'ı öldürür ve İdama mahkum edilir."
Genel olarak böyle şeylere takılmam ama kitabın sonunu bilmek hayal kırıklığı yarattı. Kimi öldurecek diye bile düşünemedim çünkü o detay da vardı. Daha önce okuduğum ve ana hatlarını bildiğim bir kitabı okur gibi okudum.
Kitabın ilk cümlesi gerçekten etkileyiciydi.
Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum. Bakımevinden bir telgıraf aldım:
"Anneniz öldü. Cenazesi yarın kaldırılacak."
Okurlarda farklı duygular uyandırıyor, uyandırmış. Aynı şeyleri okuyup farklı düşünmemiz garip ama hoş.
Kahraman fazlasıyla boş, neden adamı vurduğunu bile tam kavrayamayan, adam yığıldığı hâlde ateş eden. Bir şeyleri yapan ama nedenini bilmeyen, belki de bilmek bile istemeyen biri. Kahraman kendine de 'yabancı'. Topluma uymak istemiyor ama topluma uymayayım dışında 'kendine ait bir fikri' yok.
Sadede gelirsek ben beğenmedim. Aslında ilk yarısını bir çırpıda okumuştum ama sonradan devamı gelmedi. Okuduktan sonra beğenmediğim kitapların, beğenildiğini ve fazlaca yüceltildiğini görünce 'anlamadım herhalde' diye düşünürüm. Ama bu kitabı anladım da sevemedim sanırım. Söyleyeceklerim bu kadardı. Kitapla kalın :)
Kütüphanede yazarın hangi kitabını alsam diye bakınıyordum. Yazar hem çocuk hem de yetişkin kitapları yazıyormuş. Elime alıp karıştırdığımda okuyucunun doldurması gereken yerlerin yazılı olduğunu gördüm ve okumaya başladım. Kitabı okuma sebebim yazarın yanısıra o kişinin yazdıklarıydı. Kitap çocuk kitabı ama genç yaşta biri olarak sevdim. Başkasının yanıtlarını okumak da güzel geldi. Hayali olan mesleği kazanmış biri kendiyle konuşmuştu da denebilir. Belki de hoşuma giden diğer şeyde gerçekten hayalini gerçekleştiren birilerinin olmasıydı. Çocuklar yetişkin kitabı okuyamayabilir ama yetişkinler çocuk kitabı da okumalı bence. Ne de olsa hepimiz bir zamanlar çocuktuk ve hâlâ keşfedecek, ögrenecek çok şeyimiz var. Ortalara doğru biraz sıkılsam da değdi.Yaklaşık 1 saatte okudum ve yeni okuyucular bulması için geri bıraktım :)
