Otobüsten garlara, garlardan türlü yaşanmışlıkları olan şehirlere ve insanlara, insanlardan varoluşa dokunan; bir yol hikayesi...
Orhan Pamuk'u okumak kimsenin bilmediği bir sırrı çözmeye çalışıyormuşum gibi hissettiriyor. Çok büyük laflar okuyup , çok büyük sonuçlar çıkarıyorum okuduğum her satırdan. Anlamak için bir cümleyi üç kere tekrar ettiğim de oluyor, üç dakika düşündüğüm de. Betimlemelerinin uzunluğu beni hiç sıkmıyor, tam tersi dehşet bir edebi doyuma ulaşıyorum.
Hayatını değiştirecek olan, seni hayata kalın urganla sıkı sıkıya bağlayacak olan aracıyı kim beklemiyor ki? Kimi zaman derin umutsuzluk içinde kimi zaman sonunun gelmediği sorgulamalarının arasında, seni asla sönmeyen o ışığa kavuşturacak olan kurtarıcı neden bir kitap olmasın?
Yeni Hayat adlı romanda da arayış içinde olan baş karakterimiz bir kitap okuyor ve tam anlamıyla hayatı değişiyor. Çoğumuzunki gibi tekdüze olan hayatı; okuduğu kitap sayesinde, bir romanda anlatmaya değecek kadar sıradışı bir hale bürünüyor.
Olaylara asıl anlamı dışında bir anlam yüklemek, olayların sebep sonuç ilişkisini yanlış bir şekilde bütün hayatına entegre etmek, bulduğunu sandığın şeye hayatın pahasına bağlanmak; bir insanın kendisine yaptığı en büyük kötülüktür. Sadece önünden geçmekte olduğun önemsiz, senin aldırmaman gereken değersiz bir imgedir ve sen bir şeylere tutunmaya olan ihtiyacın yüzünden yeni bir hayat keşfettiğini sanmışsındır. Ben de yanılıyor olabilirim belki de yeni hayat dediğimiz şey ulaşılmak istenilen sürekli bir mutluluk değil, seni başka birine dönüştüren sonu olmayan aldığın yolların bütünüdür.
Ayrıca şunu bir kez daha anladım ki insana hayatını temelinden değiştirme gücünü veren en klişe ve en etkili silah bir aşktır. Aşka her zaman yenik düşer insanoğlu..
Somut olarak bir şeylere
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitabı çok sevdim. Uzun zamandır bu kadar yakın hissettiğim bir kitap karakterine rastlamamıştım. Yalnız olmadığımı hissetmek bana iyi geldi. Eminim çevremizdeki çoğu kişilerin derin bir mutsuzluk içinde olduğunu siz de fark etmişsinizdir. Ben de onlardan biriyim, arayış içindeyim. Tıpkı bu kitaptaki karakter gibi. Bireyin topluma yabancılaşmasını, çevresinde hiçbir şeyde bulamadığı mutluluğu kendi içinde aramasını bize sunan yazar yaptığı tespitlerle hepimiz adına söz hakkı almış. Karakterin içinde yarattığı dünya o kadar hoşuna gidiyor ki an'da kalmakta büyük zorluk çekiyor. Ait hissedebilmek için verdiği mücadelede uğradığı başarısızlık hayatına bambaşka bir yön veriyor. Yazar birkaç sayfa daha devam ettirse karakterin intihar edeceğini düşündüm. Güzel kitaptı bende güzel bir tat bıraktı. Çabalamaktan hiç vazgeçmemek dileğiyle...
Distopik kurguları severek okuduğum için bu kitap da gayet akıcıydı. Okuduğum diğer kurgulara kıyasla üzerinde düşünecek daha çok şeyim vardı. Kitabı boş vakitlerimde okumaktan ziyade vakit ayırarak okumayı tercih ettiğimden, kitapların itfaiyeciler tarafından yakılması düşüncesi bende korku hissi uyandırdı. Ya yakın gelecekte kitaplarımız itfaiyeciler tarafından yakılarak yok edilirse ne olur, ne yaparım diye düşünmeden edemedim.
Yazar özellikle gelinen durumun sorumluluğunu devlete yüklemiyor. Son raddeye insanların önce kitapların tamamını okumayı bırakıp özetlere başvurması, ardından özetlerin özetlerini okumak derken kitap okumak insanlar için eylem olmaktan çıkmış. Şu kısım çok hoşuma gitti. Yazar insanları etkisi altına almış televizyondan bahsederken insanların gözlerini kırpmaksızın ekrana bakıp kulak kesilirken bir şey düşünmeye, sorgulamaya fırsat vermeden televizyon kendi düşüncelerini bas bas bağırarak beynimize empoze ediyor. Karşılaştığın durumda karşındakini alt etme gibi bir durum söz konusu olamıyor televizyonun kölesi oluyorsun.
Şu an geldiğimiz noktanın çok da farklı olmadığını umarım anlamışızdır. Televizyon yerine telefonlar, telefonun içindeki sosyal medya bizi öyle bir duruma getirdi ki elimize bir kitap almaya bırak ekranda gözümüzün önüne düşen uzun cümleleri okumaya takatimiz kalmadı. İşin ilginç kısmı da burada devreye giriyor. Kurgudaki insanlar gibi kitap okumayı bırakmak bizim tercihimiz olmuş durumda.
Kitap okumak hiç gidemediğin ülkelere gitme fırsatı, hiç görmediğin insanların gözünden hayatı anlama çabası, hiç yan yana gelemeyeceğin önemli bireylerin yaşayarak veya kurgulayarak önüne sunduğu mükemmel bir fırsattır. Kitap okumak büyük bir şans, sahip olabileceğin en değerli mucizedir. Bir kere daha okuduğum bu kitap sayesinde kitap
Goriot Babanın karakterini çok kısa bir şekilde özetleyecek olursam Yaprak Dökümü Ali Rıza Beyden hallice bir karakter, bir baba.. Seni hiç hak etmediler Goriot Babacım.Sana çok kızıyordum okurken. Sevginin de bir ölçüsü olmalıdır. Benim yüreğime kadar taşıyordu sevgin seni okuduğum sayfalardan, cümlelerden, düşüncelerinden. İçten içe biliyordun ama sona bir adım yaklaştığında sana zerre merhamet ve acıma göstermeyeceklerini. Keşke zengin olsaydım dedin belki o zaman yanımda olurlardı son anımda. Baba sevgisi Tanrının bize olan sevgisi gibi dedin. Koşulsuz ve sınırı yok. Bilemiyorum belki de senin sevginin sonsuzluğu bile dolduramadı kızlarının yüreğini...
Ben özellikle Türk edebiyatına gerekli ilgiyi ve alakayı vermeyen bir okurum. Kendimi daha çok dünya klasiği okurken buluyorum. Bundan dolayı Türk romanlarını okumaya çabalamaya başladım. Haksızlık ediyordum çünkü. Yaşar Kemal dünyaca tanınan ve okunan yazarımız peki ben neden ona gereken değeri vermiyordum. İnce Memed yazarın ilk kitabı. Bunu duyunca çok şaşırdım. Ustaca oluşturulmuş bu eser yazarın başarısını böylece ortaya koyuyordu. Kitabın ismi çok düşünülmemiş Yaşar Kemal'e göre fakat ben tam tersini düşünüyordum. Hiçbir şeyden ve kimseden korkusu olmayan Memed'in çelimsiz denilecek vücudu ve bir eşkıyada olması garipsenen yufka yüreği mevcuttu. O İnce Memeddi. Dağlarda sisteme karşı yaşam mücadelesi veren, köy halkının uğruna bir takım fedakarlık ve kahramanlık gösteren gerçek olduğuna inanması zor destansı bir karakterdi. Mazluma çelme takan Abdi Ağalar ne zaman olmadı ki hayatımızda, başımızda. Ama İnce Memedler olduğu süre boyunca Abdi Ağalardan kurtulacak huzura erecektik. İnce Memed'i her zaman gururla anacak evimize, ekmeğimize ortak edecektik.
