Bir ruh ancak benzerini bulduğu zaman ve bize,bizim aklımıza,hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden,meydana çıkıyordu… Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya başlıyorduk.O zaman bütün tereddütler,hicaplar bir tarafa bırakılıyor ruhlar birbirleriyle kucaklaşmak için,her şeyi çiğneyerek birbirine koşuyordu.