a.sena
@Aysese
fikir işçisi’
“Biz aykırıya,ayrıntıya,ayrıksıya,azınlığa tutkunuz.”
2003
184 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kaygısızlığın Doruklarına Yelkenler Fora!
Edebiyat dünyasında bazı girişler vardır ki kitabın ismi bilinmese de o giriş bilinir.İşte Yabancı da o kitaplardan.”Bugün anne öldü.Belki de dün,bilmiyorum.” la başlar yazar anlatımına,aslında bu cümle karakterin iç dünyasını anında sunar bize.Bir karakterimiz vardır ve bellidir birçok şeye “yabancı “ olduğu.Hayatla arasına kırmızı bir çizgi çekmiştir yaşantısına hayattan gelen normal terimleri sokmaz.Sevgilisi vardır Marie ama o Marie’yi asla sevgilisi olarak görmez.Marie ile güzel vakit geçirir ama onu sevmez.Meursault bu yaşantının evrene konulmuş bir yabancısıdır.Bakar,görür,söyler.Kimi zaman istenilen neyse onu, çoğu zaman kaygısızca gerçeği.Anlaşılamaz, bence o ne anlatmaya çalışır kendini ne anlaşılmak gibi bir derdi vardır.Annesinin yaşı,arkasından ne konuşulduğu,Tanrı,sevmek,evlenmek onun için insanların gereksiz yere önem biçtiği kavramlardır,onun bunların hiç biriyle işi olmaz.Fazlasıyla kendi halinde bir karakterin dünyasında, yaşamın anlamsızlığı üzerine düşünmeye hazırsanız buyrun.Kendisi de şöyle der ölümü için:”Benim artık sonsuza kadar kayıtsız kalacağım yeni bir dünyaya doğru yola çıkışlarını haber veriyorlardı.”
İyi okumalar dilerim.Hoş kalın,kitapla kalın.
Reklam
Şeker Portakalı ‘nın devamı Güneşi Uyandıralım ile karşınızdayım bu kez
Bence Vanconcelos benzeri az rastlanır bir dile ve zihne sahip yazarlardan.Kitabı okurken şairane bir dil kullanımı sürekli bize eşlikçiydi.Şeker Portakalı,Küçük Prens,Momo,Güneşi Uyandıralım masal tadını andıran son derece içimizden yapıtlar.Bu kitaplara bir tür belirmek onlara hudud çizmek olur o nedenle bırakalım yüreğinden kopan sıfat yakıştırılsın okur tarafından esere.
Şeker Portakalında’ ki hüznümü Güneşi Uyandıralım ‘a taşımaktan geri kalmadım,hadi beni alkışlayalım Minik Zeze’miz biraz daha büyümüş tabi düş gücü de öyle.Portekizlisi gibi bir dost olarak Peder Fayolle,Şeker Portakalı fidanı gibi bir dost olarak da Cururu Kurbağası Adam var bu kez yanında Zeze’nin .Ama ailesi bambaşka kişiler…
Zeze’nin yüreğindeki kıpırtılara ses vereceğiniz bu kitabı okumadan ölmek istemezsiniz bence
O yüzden ben heyecanıma yenik düşüp Spoiler vermeden kaçayım siz de hoş kalın kitapla kalın
Öncelikle uzun zamandır olay örgüsünden çok didaktik yanı ağır basan kitaplar okuduğum için bu kitap bana suni teneffüs gibi geldi
Şaka bir yana hakikaten çok güzel kitaptı.Yazarın zihninde ufak bir yolculuk edip o pırıltıları toplayış anına şahitlik etmeyi çok isterdim.Ana karakterimiz Rachel’ın düşük iradesi-bu Spoiler olmaz çünkü ilk 5sayfada anlıyorsunuz zaten-beni çoğu yerde çıldırttı.Hayatımın şu anki dönemi irademle savaş içinde geçtiğinden olsa gerek o da.Üç dilden aktarılan olaylarla anlatılıyor kitap.Rachel,Megan,Anna.Çoğu Trendeki Kız okuru gibi ben de sevmedim Anna’yı ama napalım:)Rachel’a uygulanan psikolojik şiddeti adeta üzerimde hissettim,hakikaten bu kadar dayanışı bile mucize.Bir insana aşağılık kompleksi nasıl işlenir ‘e bu kadar yakından eşlik etmem beni ürküttü.Ne insanlar var ama…Kitaptan şunu çok açık anlayabilirsiniz ,ki bence de gerilim-polisiyeden çok psikolojik bir kitap, psikolojik tedavi görenler esas hasta değiller gerçek hastaların hasta ettiği kişiler.
Neyse hoş kalın,kitapla kalın
Hasan Ali Toptaş kalemi kuvvetli yazarlarımızdan biri .Onda en sevdiğim özellik de bir duyuyu alıp başka bir duyunun üzerine bindirip diyar diyar gezdirmesi.Kuşkusuz duyular arası aktarımı en orijinal haliyle yapan isimlerden.
Neyse kitaptan kopmadan devam edeyim.
Bu 3.Hasan Ali Toptaş kitabım ilk ikisi romandı ,dedim onu daha iyi tanımak vaadi yatarken neden kaçıyorum denemelerinden.İnanın sizi asla pişman etmeyecek bir otobiyografik bir kitap.Ve okurken diğer kitapların temellenişi de gözünüzde canlanıyor.Ben çok beğendim
Hoş kalın kitapla kalın
Ne ağlaması gözüme ufak bir veda çarptı:(
Sevgili Zeze; Senin oyunlarına,kalbine,sohbetine,yaşantına konuk olmayı o kadar çok isterdim ki.Sen bana konuk oldun zira yüreğime en derinden.Geç tanıdım seni bu derin yolculukta ama güç olmadı 40 yıllık dostmuşçasına ısındı yüreğim yüreğine.Ah be Portuga…Zeze’yi döven o kötü adam olarak kalsan nolurdu?Ayrılık acıtmazdı böylesine canımı,yaşlar doldurmazdı böylesine gözümü.Sahiden bıraktın mı Zeze’yi ,gittin mi o birlikte seyrettiğiniz maviliğe.Kimse de demedi ki bana okuma bu kitabı göz yaşlarının esiri olursun diye .İyi ki de demediler belki de. O güzel yüreğin,minik kuşun ellerimin içinde sımsıcak atıyor.Ve senin sıcaklığınla el sallıyorum .Hoşçakal Zeze.
Reklam