Meğer benmişim bütün muamma
Çölden geçip atlarını kaybeden
Yolların karanlık ve dalgın seyrettiği
O çok yüzlü, yangın gözlü ıstırap
O kötürüm bezirgân benmişim
Yarım kalmış bir ömrün bahçesinde
Gül olmuş sararmışım,gül olmuş tükenmişim.
Bugün kendi kendime söylüyorum ki, eğer bütün insanlar, o gün bizim köyde olduğu gibi hep iyi şeyler düşünseydiler, çocuklarını, kardeşlerini, babalarını, eşlerini bizim kadar çok sevseydiler, belki savaş hiç başlamazdı.